CURRENT POETRY – POESÍA ACTUAL – SIGLOS XX-XXI: Orión de Panthoseas ®

08/05/19

¿ … QUIÉNES, QUIÉNES SOMOS ?-… WHO, WHO ARE WE ?-… QUI SOMMES-NOUS ?-… WER, WER SIND WIR ?-… CHI, CHI SIAMO ?-……世界卫生组织,我们是谁?-……因为我们不必面对任何勇气-… डब्ल्यूएचओ, हम कौन हैं?-… КТО, КТО МЫ?-… כי זה לא שאנחנו צריכים להתמודד עם כל אומץ

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 8:04 pm
… porque ¿ es que acaso no hemos de afrontar con valor alguna vez
la hegemonía real y causa de la muerte ?
¿ que no es vigente en las escuelas, cafeterías y calles
enfrentarse a este dolor de alma que nos traspasa, aturde y mata… ?
¿ o que es un veto social cuestionar la oscuridad del dios del cuerpo ?
… pero ¿ quiénes, quiénes somos ? ¿ de qué tumor hemos tomado
piedra y cieno para el corazón y de qué lupanar el don de nuestra mente,
cuando una y otra vez son capaces de callar y sucumbir al terror
atávico del ser, a sus sombras ?
… sabios de Edón, miradnos: la caída ha sido extrema
y todos sus extremos nos atan y codician;
… antes de la puesta de sol, volved, pues allí iremos,
allí volveremos para abrir las puertas de Naím.
***

… because is it that we do not have to face with any courage

Real hegemony and cause of death?

What is not valid in schools, cafeterias and streets

face this pain of soul that pierces us, stuns and kills …?

Or what is a social veto questioning the darkness of the god of the body?

… but who, who are we? What tumor have we taken

stone and silt for the heart and what to give the gift of our mind,

when again and again they are able to shut up and succumb to terror

atavistic of being, to its shadows?

… sages of Edón, look at us: the fall has been extreme

and all its extremes bind and covet us;

… before sunset, come back, we’ll go there,

there we will return to open the doors of Naím.

***
… parce que c’est ce que nous n’avons pas à affronter avec courageHégémonie réelle et cause de la mort?

Ce qui n’est pas valable dans les écoles, les cafétérias et les rues

faire face à cette douleur de l’âme qui nous transperce, étourdit et tue …?

Ou qu’est-ce qu’un veto social questionnant les ténèbres du dieu du corps?

… mais qui sommes-nous? Quelle tumeur avons-nous pris

pierre et limon pour le coeur et quoi donner au cadeau de notre esprit,

quand encore et encore ils sont capables de se taire et de succomber à la terreur

atavique de l’être, à ses ombres?

… sages d’Edón, regardez-nous: la chute a été extrême

et tous ses extrêmes nous lient et nous convoitent;

… avant le coucher du soleil, reviens, nous y irons,

là nous reviendrons pour ouvrir les portes de Naím.

***

… weil wir keinen Mut haben müssen

Echte Hegemonie und Todesursache?

Was gilt nicht in Schulen, Cafeterias und Straßen

Stelle dich diesem Schmerz der Seele, der uns durchdringt, betäubt und tötet …?

Oder was ist ein soziales Veto, das die Dunkelheit des Körpergottes in Frage stellt?

… aber wer sind wir? Welchen Tumor haben wir genommen?

Stein und Schlamm für das Herz und was das Geschenk unseres Geistes zu geben,

wenn immer und immer wieder in der Lage sind, den Terror zu unterdrücken

atavistic des Seins, zu seinen Schatten?

… die Weisen von Edón, schauen Sie uns an: Der Fall ist extrem gewesen

und alle seine Extreme binden und begehren uns;

… vor Sonnenuntergang, komm zurück, wir gehen dorthin

dort werden wir zurückkehren, um die Türen von Naím zu öffnen.

***
… perché è che non dobbiamo affrontare alcun coraggioVera egemonia e causa della morte?

Cosa non è valido nelle scuole, nelle mense e nelle strade

affrontare questo dolore dell’anima che ci trafigge, stordisce e uccide …?

O cos’è un veto sociale che mette in discussione l’oscurità del dio del corpo?

… ma chi, chi siamo? Che tumore abbiamo preso

pietra e limo per il cuore e cosa dare il dono della nostra mente,

quando ancora e ancora sono in grado di stare zitti e soccombere al terrore

atavico dell’essere, alle sue ombre?

… saggi di Edón, guardaci: la caduta è stata estrema

e tutti i suoi estremi legano e ci bramano;

… prima del tramonto, torna, andremo lì,

là ritorneremo per aprire le porte di Naim.

***

 

真正的霸权和死因?

什么在学校,自助餐厅和街道无效

面对刺痛我们的灵魂痛苦,眩晕和杀戮……?

或者什么是社会否决质疑身体之神的黑暗?

……但是谁,我们是谁? 我们采取了什么肿瘤

石头和淤泥的心脏和什么给我们的心灵的礼物,

他们一次又一次地闭嘴,屈服于恐怖

存在的原因,它的阴影?

……Edón的圣人,看着我们:秋天一直是极端的

它的所有极端都束缚着我们;

……在日落之前,回来,我们会去那里,

我们将返回打开Naím的大门。

***

…誰が、誰が私たちですか?

・・・勇気を持って向き合う必要がないのは・・・

本当の覇権と死因?

学校、食堂、通りでは無効なこと

私たちを突き刺すこの魂の痛みに立ち向かい、スタンとキルを…

それとも、体の神の闇を疑う社会的拒否権は何ですか?

…しかし、誰、誰が私たちですか? どのような腫瘍を切除しましたか

心のための石とシルト、そして私たちの心の賜物を与えるもの

何度も何度も何度も彼らは黙って恐怖に屈することができる

その影に、存在することを避けよう?

…エドンの賢人、私たちを見てください:秋は極端だった

そしてそのすべての極値が私たちを結びつけそして切望しています。

…日没前に、戻ってきて、私たちはそこに行くよ、

そこで我々はNaímの扉を開くために戻ってくるでしょう。

***

… क्योंकि ऐसा है कि हमें किसी साहस का सामना नहीं करना है
असली आधिपत्य और मृत्यु का कारण?

स्कूलों, कैफेटेरिया और सड़कों में क्या मान्य नहीं है

आत्मा के इस दर्द का सामना करो जो हमें चुभता है, स्तब्ध और मारता है …?

या शरीर के देवता के अंधकार पर सवाल उठाने वाला एक सामाजिक वीटो क्या है?

… लेकिन हम, हम कौन हैं? हमने कौन सा ट्यूमर लिया है

पत्थर और गाद दिल के लिए और क्या देने के लिए हमारे मन का उपहार,

जब बार-बार वे बंद करने में सक्षम होते हैं और आतंक का शिकार होते हैं

जा रहा है, इसकी छाया के लिए?

… एडन के संतों, हमें देखो: गिरावट चरम पर है

और उसके सभी चरम हमें बांधते और सहलाते हैं;

… सूर्यास्त से पहले, वापस आओ, हम वहां जाएंगे,

वहाँ हम Naím के दरवाजे खोलने के लिए लौट आएंगे।.

***

… потому что это то, что мы не должны сталкиваться с каким-либо мужеством
Настоящая гегемония и причина смерти?

Что не действует в школах, кафе и на улицах

столкнуться с этой душевной болью, которая пронзает нас, оглушает и убивает …?

Или что такое социальное вето, ставящее под сомнение тьму бога тела?

… но кто, кто мы? Какую опухоль мы взяли

камень и ил для сердца и что подарить нашему разуму,

когда снова и снова они могут заткнуться и поддаться террору

атавизм бытия, его тени?

… мудрецы Эдона, посмотрите на нас: падение было экстремальным

и все его крайности связывают и желают нас;

… до заката, вернись, мы пойдем туда,

там мы вернемся, чтобы открыть двери Наима.

***
הגמוניה אמיתית וסיבת מוות?מה שאינו תקף בבתי הספר, בקפיטריות וברחובות

להתמודד עם הכאב הזה של הנשמה כי פירסינג אותנו, הלם והורג …?

או מהו וטו חברתי המחקה את חשכת האל של הגוף?

… אבל מי, מי אנחנו? איזה גידול לקחנו

אבן וסילוף על הלב ומה לתת את המתנה של המוח שלנו,

כאשר שוב ושוב הם מסוגלים לשתוק ולהיכנע לטרור

אטויסטית של להיות, על הצללים שלה?

… חכמי אדון, הביטו בנו: הנפילה הייתה קיצונית

וכל קצוותיה נקשרים וחובשים אותנו;

… לפני השקיעה, נחזור, נלך לשם,

שם נחזור לפתוח את הדלתות של Naím.

***
Anuncios

21/04/19

DEL AGUA Y EL ALMA-OF WATER AND SOUL-D´ EAU ET D´ AME-DI AQUA E ANIMA-VON WASSER UND SEELE-AV VATTEN OCH SOUL-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 10:05 pm

 

… y brilla y tiembla el mar bajo el vívido beso entre agua y alma;

¡ que hay, que hay que salir del mundo para venir y estar aquí

con este instante y crear un manantial,

un pálpito de amor y sinfonía,

la restauración del dios,

su grill de salud,

tal vez su propia paz o audiencia, su ley o razón de ser, su síntesis plena !

… y es que la ruda y diaria lucha, aísla y ciega, entorpece y hiere, consume,

– y olvidamos, postergamos al resto del mundo –

e indolentes, increpamos al Sino con una hoz en la mano

y un desgarro de furia en la boca;

… oh mar amigo, háblame y susúrrame, pues, en este instante y cántame, abrázame,

transpórtame a los ámbitos cálidos e íntimos del ser,

y que allí, entre armonía y ritmo, me lata y sane el corazón;

… el rayo de luna cae como una espada en ti y la incipiente noche es bravía y fría aún,

pero llega a mi pecho un estrépito y en él entran voces y auspicios de nuevas formas:

un piélago sináptico de signos y de rosas, de emblemas, de arpegios, de algoritmos,

fuegos o fuerzas multidimensionales que fulgen conscientes y vivas,

– luz, ciencia y energía –

sorprendentes y fugaces claves, signos e instrumentos del XXI…

***

… and the sea shines and trembles under the vivid kiss between water and soul;
What is there, that we have to leave the world to come and be here
with this instant and create a spring,
a pap of love and symphony,
the restoration of the god,
your health grill,
perhaps its own peace or audience, its law or reason for being, its full synthesis!
… and that the rude and daily struggle, isolates and blinds, hinders and hurts, consumes,
– and we forget, we put off the rest of the world –
and indolent, we rebuke Sino with a sickle in his hand
and a tear of fury in the mouth;
… oh friend sea, speak to me and whisper to me, then, at this moment and sing to me, hold me,
transpose me to the warm and intimate areas of being,
and that there, between harmony and rhythm, I can and heal the heart;
… the moonbeam falls like a sword in you and the incipient night is still cold and cold,
but a roar reaches my chest and voices and auspices enter in new ways:
a synaptic sea of ​​signs and roses, emblems, arpeggios, algorithms,
fires or multidimensional forces that shine conscious and alive,
– light, science and energy –
surprising and fleeting keys, signs and instruments of the XXI …
***

… et la mer brille et tremble sous le vif baiser de l’eau et de l’âme;
Qu’y a-t-il là, que nous devons quitter le monde pour venir et être ici
avec cet instant et créer un printemps,
un pap d’amour et de symphonie,
la restauration du dieu,
votre grille de santé,
peut-être sa paix ou son public, sa loi ou sa raison d’être, sa synthèse complète!
… et que la lutte rude et quotidienne isole et aveugle, gêne et blesse, consume,
– et on oublie, on rebute le reste du monde –
et indolent, nous réprimandons Sino avec une faucille à la main
et une larme de fureur dans la bouche;
… mon ami mer, parle-moi et murmure-moi, alors, en ce moment, chante-moi, tiens-moi,
me transposer aux zones chaudes et intimes de l’être,
et que là, entre harmonie et rythme, je peux et guéris le cœur;
… le rayon de lune tombe comme une épée en toi et la nuit naissante est encore froide et froide,
mais un rugissement atteint ma poitrine et les voix et les auspices entrent d’une nouvelle manière:
une mer synaptique de signes et de roses, emblèmes, arpèges, algorithmes,
des feux ou des forces multidimensionnelles qui brillent conscients et vivants,
– lumière, science et énergie –
Touches, signes et instruments surprenants et fugaces de la XXIe …
***

… e il mare brilla e trema sotto il vivido bacio tra acqua e anima;
Cosa c’è, che dobbiamo lasciare il mondo per venire ed essere qui
con questo istante e creare una molla,
un pap di amore e sinfonia,
il restauro del dio,
la tua griglia per la salute,
forse la sua pace o il suo pubblico, la sua legge o ragione di essere, la sua piena sintesi!
… e che la dura e quotidiana lotta, isola e acceca, ostacola e fa male, consuma,
– e dimentichiamo, rimandiamo il resto del mondo –
e indolente, rimprovera Sino con una falce in mano
e una lacrima di furore in bocca;
… oh amico mare, parlami e sussurri a me, poi, in questo momento e cantami, tienimi,
mi trasponi nelle zone calde e intime dell’essere,
e che lì, tra armonia e ritmo, posso e guarire il cuore;
… il raggio di luna cade come una spada in te e la notte incipiente è ancora fredda e fredda,
ma un ruggito mi raggiunge il petto e le voci e gli auspici entrano in nuovi modi:
un mare sinaptico di segni e rose, emblemi, arpeggi, algoritmi,
fuochi o forze multidimensionali che brillano coscienti e vivi,
– luce, scienza ed energia –
chiavi e segni sorprendenti e sfuggenti del XXI …
***

… und das Meer scheint und zittert unter dem lebhaften Kuss zwischen Wasser und Seele;
Was ist da, dass wir die Welt verlassen müssen, um hierher zu kommen und zu sein
mit diesem Augenblick und einen Frühling schaffen,
ein Papa der Liebe und Symphonie,
die Wiederherstellung des Gottes,
Ihr Gesundheitsgrill
vielleicht sein eigener Frieden oder sein eigenes Publikum, sein Gesetz oder sein Grund, seine vollständige Synthese!
… und dass der unhöfliche und tägliche Kampf, Isolate und Blinds, behindert und schmerzt, verbraucht,
– und wir vergessen, wir verschieben den Rest der Welt –
und indolent tadeln wir Sino mit einer Sichel in der Hand
und eine Wutträne im Mund;
… oh Freund Meer, sprich mit mir und flüstere mit mir, dann singe zu mir und singe mir, halte mich,
übertrage mich auf die warmen und intimen Bereiche des Seins,
und dass dort, zwischen Harmonie und Rhythmus, ich das Herz heilen kann;
… der Mondstrahl fällt wie ein Schwert in dich und die beginnende Nacht ist immer noch kalt und kalt
aber ein Brüllen erreicht meine Brust und Stimmen und Vorzeichen treten auf neue Weise ein:
ein synaptisches Meer aus Zeichen und Rosen, Emblemen, Arpeggios, Algorithmen,
Feuer oder multidimensionale Kräfte, die bewusst und lebendig leuchten,
– Licht, Wissenschaft und Energie –
überraschende und flüchtige Schlüssel, Zeichen und Instrumente des XXI …
***

… och havet skiner och skakar under den levande kyssen mellan vatten och själ;
Vad är det, att vi måste lämna världen att komma och vara här
med detta ögonblick och skapa en fjäder,
en pap av kärlek och symfoni,
återställandet av guden,
din hälsa grill,
kanske sin egen fred eller publik, sin lag eller skäl för att vara, dess fullständiga syntes!
… och att den oförskämda och dagliga kampen, isolerar och persienner, hindrar och gör ont, förbrukar,
– och vi glömmer, vi släckte resten av världen –
och indolenta, bestrider vi Sino med en segel i handen
och en riva av raseri i munnen;
… Åh vän havet, prata med mig och viska på mig, då, för tillfället och sjunga för mig, håll mig,
förvandla mig till de varma och intima områdena att vara,
och det där, mellan harmoni och rytm, kan jag och läka hjärtat;
… månstrålen faller som ett svärd i dig och den begynnande natten är fortfarande kall och kall,
men ett öde når mitt bröst och röster och auspices går in på nya sätt:
ett synaptiskt hav av tecken och rosor, emblem, arpeggios, algoritmer,
bränder eller flerdimensionella krafter som lyser medvetna och levande,
– ljus, vetenskap och energi –
överraskande och flyktiga nycklar, tecken och instrument av XXI …
***

 

16/04/19

MOTRE DAME, ARDIENDO-NOTRE DAME, BURNING-NOTRE DAME, BRULANT-NOTRE DAM, BURNING-NOTRE DAME, BRENNEN-简体中文-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 7:46 pm

… por TV, atónito, y en directo,

estoy viendo la enorme voracidad con que arde y arde Notre Dame,

y cómo, cómo de pronto se desploma su aguja central, y, tras ella, arrastrándolos,

una parte de historia conmovida, y, acompañándola, medio firmamento cristiano;

da la sensación en este instante de que Francia hubiese quedado completamente a oscuras,

 y que asimismo Europa, y que, también, una ingente parte del planeta;

… necesariamente recuerdo a de Molay y a Enrique VI de Inglaterra, a Napoleón, a Josefina;

pero, y sobre todo, recuerdo, sí, recuerdo a Quasimodo,

aquél, aquél, el macámbrico e insigne jorobado de Nuestra Señora de París,

personaje indestructible, creado por Victor Hugo para aquella estricta prisión del campanario,

y al que casi todos mis amigos de juventud respetábamos a la vez que le temíamos;

… los gobiernos, los periódicos, las TVV, las Redes Sociales, las radios y los móviles, todos,

y por todos los rincones del mundo, de alguna manera, de alguna, se han puesto a llorar;

… es posible que en medio de un tiempo tan frágil y volátil, tan inestable, y tan veloz y líquido,

es posible, digo, que por primera vez, y en este mismo instante del XXI,

la humanidad haya sentido, en un corazón unido, el latigazo u oscura dentellada del fuego,

la salamandra derribando, una a una, las lenguas vivas de aquellas inefables gárgolas;

… cae, cae también y poco a poco la noche y casi arruina el aliento, casi aplasta:

se acuesta uno mermado e incomprendido,

reacio, incompleto,

y, aunque inerme y triste ante el desastre,

el alma es cálida, honda, hermana, solidaria;

… en esta tarde-noche, la del 15 del 04 del 2019 de la era crística,

los viejos y sagrados paradigmas y símbolos, han sentenciado las fuerzas y designios de los nuevos;

doy testimonio, doy fe.

***

… on TV, stunned, and live,
I am seeing the enormous voracity with which Notre Dame burns and burns,
and how, how suddenly its central needle collapses, and, after it, dragging them,
a part of history moved, and, accompanying it, half Christian firmament;
gives the feeling at this moment that France had been completely in the dark,
and that also Europe, and that, also, a huge part of the planet;
… I necessarily remember de Molay and Henry VI of England, Napoleon, Josefina;
but, and above all, I remember, yes, I remember Quasimodo,
that one, that one, the majestic and hunchbacked hunchback of Our Lady of Paris,
Indestructible character, created by Victor Hugo for that strict prison of the belfry,
and to which almost all my friends of youth respected at the same time that we feared;
… the governments, the newspapers, the TVV, the Social Networks, the radios and the mobiles, all,
and in all corners of the world, somehow, of some, they have started to cry;
… it is possible that in such a fragile and volatile time, so unstable, and so fast and liquid,
it is possible, I say, that for the first time, and at this very moment of the XXI,
humanity has felt, in a united heart, the whiplash or dark bite of the fire,
the salamander knocking down, one by one, the living tongues of those ineffable gargoyles;
… falls, falls also and little by little the night and almost ruins the breath, almost crushes:
a diminished and misunderstood one lies down,
reluctant, incomplete,
and, although helpless and sad in the face of disaster,
the soul is warm, deep, sister, supportive;
… in this evening, the 15 of 04 of 2019 of the Christic era,
the old and sacred paradigms and symbols have sentenced the forces and designs of the new ones;

I give testimony, I give faith.

***

… à la télévision, assommé et en direct,
Je vois la voracité avec laquelle l’énorme symbole de Notre-Dame brûle et brûle,
et comment, comment soudainement son aiguille centrale s’effondre, et après elle, immédiatement, et en les traînant,
une partie de l’histoire s’est déplacée et, l’accompagnant, un demi ciel ou firmament chrétien;
donne le sentiment en ce moment que la France était complètement dans le noir,
et cela aussi l’Europe, et que, aussi, une énorme partie de la planète;
… Je me souviens nécessairement de Molay et d’Henry VI d’Angleterre, de Napoléon, de Josefina;
mais surtout, je me souviens, oui, je me souviens de Quasimodo,
celui-là, celui-là, le bossu majestueux et bossu de Notre-Dame de Paris,
Personnage indestructible, créé par Victor Hugo pour cette stricte prison du beffroi,
et que presque tous mes amis de jeunesse respectaient en même temps que nous craignions;
… les gouvernements, les journaux, la télévision, les réseaux sociaux, les radios et les téléphones portables, tous,
et dans tous les coins du monde, d’une manière ou d’une autre, ils ont commencé à pleurer;
… il est possible qu’en un temps si fragile et instable, si instable et rapide, si liquide,
il est possible, dis-je, que pour la première fois, et en ce moment même du XXI,
L’humanité a ressenti, dans un cœur uni, le coup du lapin ou un clou noir et la morsure du feu,
la salamandre abattant une à une les langues vivantes de ces gargouilles hautes et ineffables;
… tombe, tombe aussi et peu à peu la nuit et gâche presque le souffle, écrase presque:
on se couche comme diminué, comme incompris,
réticent, incomplet,
et, bien qu’impuissant et triste devant le désastre,
l’âme est chaleureuse, profonde et solidaire;
… en ce soir, le 15 04/2019 de l’ère christique,
les paradigmes et symboles anciens et sacrés ont condamné les forces et les conceptions des nouveaux;
Je donne un témoignage, je donne la foi.

***

… in TV, stordito e dal vivo,
Vedo l’enorme voracità con cui Notre Dame brucia e brucia,
e come, all’improvviso, l’ago centrale collassa e, dopo di esso, trascinandoli,
una parte della storia si muoveva e, accompagnandola, un mezzo firmamento cristiano;
dà la sensazione in questo momento che la Francia fosse stata completamente al buio,
e quella anche l’Europa, e anche questa, una parte enorme del pianeta;
… Ricordo necessariamente de Molay e Enrico VI d’Inghilterra, Napoleone, Josefina;
ma, e soprattutto, ricordo, sì, ricordo Quasimodo,
quello, quello, il gobbo maestoso e gobbo della Madonna di Parigi,
Personaggio indistruttibile, creato da Victor Hugo per quella severa prigione del campanile,
e al quale quasi tutti i miei amici di gioventù hanno rispettato allo stesso tempo ciò che temevamo;
… i governi, i giornali, i TVV, i Social Network, le radio e i cellulari, tutti,
e in tutti gli angoli del mondo, in qualche modo, alcuni hanno iniziato a piangere;
… è possibile che in un momento così fragile e volatile, così instabile, così veloce e liquido,
è possibile, lo dico, che per la prima volta, e proprio in questo momento del XXI,
l’umanità ha sentito, in un cuore unito, il colpo di frusta o il morso scuro del fuoco,
la salamandra che abbatte, a una a una, le lingue viventi di quei gargoyle ineffabili;
… cade, cade anche a poco a poco la notte e quasi rovina il respiro, quasi schiaccia:
un diminuito e incompreso si sdraia,
riluttante, incompleto,
e, sebbene indifesi e tristi di fronte al disastro,
l’anima è calda, profonda,  sorella, solidale;
… in questa sera, il 15 del 04 del 2019 dell’era cristica,
i vecchi e sacri paradigmi e simboli hanno condannato le forze e i disegni di quelli nuovi;

Io do testimonianza, io do fede.
***
… im Fernsehen, fassungslos und live
Ich sehe die Unnachgiebigkeit, mit der das gewaltige Symbol von Notre Dame brennt und brennt,
und wie, wie plötzlich ihre zentrale Nadel zusammenbricht und danach sofort und schleppt sie,
ein Teil der Geschichte bewegte sich und begleitend dazu einen halben Himmel oder ein christliches Firmament;
gibt in diesem Moment das Gefühl, Frankreich sei völlig im Dunkeln gewesen,
und das auch Europa, und das auch ein großer Teil des Planeten;
Ich erinnere mich unbedingt an de Molay und Heinrich VI. Von England, Napoleon, Josefina.
aber und vor allem erinnere ich mich, ja, ich erinnere mich an Quasimodo,
der eine, der majestätische und bucklige Bucklige Unserer Lieben Frau von Paris,
Unzerstörbarer Charakter, geschaffen von Victor Hugo für das strenge Gefängnis des Glockenturms,
und auf die fast alle meine Jugendfreunde zur gleichen Zeit geachtet haben, die wir befürchteten;
… die Regierungen, die Zeitungen, der TVV, die sozialen Netzwerke, die Radios und die Mobilgeräte, alle,
und in einigen Ecken der Welt haben sie irgendwie angefangen zu weinen;
… ist es möglich, dass in solch einer fragilen und unbeständigen Zeit, so instabil und schnell, so flüssig,
es ist möglich, sage ich, dass zum ersten Mal und in diesem Moment des XXI,
Die Menschheit hat in einem vereinten Herzen den Peitschenhieb oder den dunklen Nagel und den Biss des Feuers gespürt,
der Salamander schlug die lebenden Zungen dieser hohen und unbeschreiblichen Wasserspeier nacheinander nieder;
… fällt, fällt auch und nach und nach die Nacht und ruiniert fast den Atem, fast zerquetscht:
man legt sich so nieder, wie missverstanden,
widerwillig, unvollständig,
und, obwohl hilflos und traurig angesichts der Katastrophe,
Die Seele ist warm, tief und unterstützend.
… an diesem Abend, dem 15 von 04 von 2019 der christlichen Ära,
die alten und heiligen Paradigmen und Symbole haben die Kräfte und Pläne der neuen verurteilt;
Ich gebe Zeugnis, ich gebe Glauben.

…在电视上,震惊和生活,
我看到了巴黎圣母院的巨大象征燃烧和燃烧的贪婪,
怎么,它的中心针如何突然坍塌,然后,立即,拖动它们,
历史的一部分移动了,伴随着它,半个天空或基督教天空;
在这个时刻感受到法国完全处于黑暗中,
还有欧洲,而且这也是地球的重要组成部分;
……我一定记得英格兰的德莫莱和亨利六世,拿破仑,约瑟菲娜;
但是,最重要的是,我记得,是的,我记得加西莫多,
那一个,那个,巴黎圣母的雄伟和驼背驼背,
由维克多雨果为钟楼的严格监狱创造的坚不可摧的角色,
几乎我所有的青年朋友都在我们担心的同时尊重他们;
……政府,报纸,TVV,社交网络,收音机和手机,所有,
在世界各个角落,不知何故,他们已经开始哭泣;
……有可能在如此脆弱和动荡的时期,如此不稳定,快速,如此流动,
我说,这是第一次,也就是在XXI的这个时刻,
人类在一个团结的心中感受到了挥动的鞭子或黑暗的指甲和火焰,
蝾螈一个接一个地击倒那些高而不可言喻的怪兽的活舌;
……摔倒,摔倒,夜间一点一点,几乎破坏了呼吸,几乎粉碎了:
一个人躺下来就像被误解一样,被误解了
不情愿,不完整,
而且,虽然面对灾难时无助和悲伤,
灵魂温暖,深沉,支持;
……在今晚,基督教时代的2019年第15期,
旧的和神圣的范式和符号判断了新的和神圣的力量和设计;
我作证,我给予信心。
***

 

21/03/19

LIBRE-مجانا-ינם

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 12:35 am

[“París, bien vale una misa” – Frase atribuida a Enrique IV de Francia]

 

 

… ábrete, ábrete cuanto puedas, y sube, asciende y entra en tu propia mente y en tu propio corazón,

y, ya, persiguiendo el logro de una mente dulce y amorosa y un corazón inteligente,

– cooperando ambos –

con imaginación profunda y voluntad de diamante y oro, estúdialos y prográmate;

elije con exactitud los materiales y construye de forma viva un proyecto de valor, de utilidad,

hasta conseguir articularte y verte al fin como un ser de luz real:

independiente, autosuficiente y libre;

transforma tus creencias y conviértelas en fungibles y dúctiles, en versátiles, en líquidas,

revisa o rompe, por tanto, las antiguas liturgias de tus gustos y tradiciones, de tu ideología,

o mézclalos al tiempo que caerán ante ti antiquísimas y opresivas cajas oscuras, candados y muros;

abre, pues, también, y en consecuencia, tus techos e instala tragaluces o agujeros inmensos,

y que entren, que entren con ansia, gratitud y fuerza la luz y el aire,

oreando y lustrando increíbles e ignorados recodos, ocultos bajo viejas y densísimas sombras,

permitiendo surgir y aparecer insospechados resplandores y brillos por completo desconocidos;

en definitiva, prescinde de lentes cóncavas, de vetustos mitos u orientaciones arcaicas y ajenas;

supera ancestrales o cerrados sistemas y axiomas caducos y espesos,

y, ello, quienquiera que los haya instruido, sostenga o difunda,

y ya, ya sean de cualquier orden, grado o nivel, lugar o condición;

en una palabra, investígate con objetividad intuitiva y cognitiva,

y, bajo un sublime e incondicional amor, analízate con humildad y a conciencia,

y si fuere preciso, analiza y rediseña uno a uno cada luz e instante que puedan ofrecerte duda,

porque, quizás, y por primera vez,

– tras una y otra y otra vida de miedos, de dualidad, de oscuridad y misterio –

logres ir por la calle como un dios menor y en formación – evolucionante y humilde, sí –

pero consciente, magnífico y radiante, pleno de íntimo fulgor, poder y sueños inmortales;

y es que, amiga o amigo – créeme – en este XXI, un plus de estas características,

de esta auténtica y carísima verdad,

– y más allá del ingente y propio valor de París –

bien, muy bien podrá valerte esta moderna, universal e inapreciable misa.

***

 

[“פריז שווה מסה” – ביטוי המיוחס להנרי הרביעי מלך צרפת]

… לפתוח את עצמך, לפתוח את עצמך כמה שאתה יכול, לעלות, לעלות ולהיכנס המוח שלך ואת הלב שלך,
וכבר, בעקבות השגת מוח מתוק ואוהב ולב אינטליגנטי,
– שיתוף פעולה –
עם דמיון עמוק ורצון של יהלומים וזהב, ללמוד ולתכנת את עצמך;
לבחור את החומרים בדיוק ולבנות פרויקט של ערך, של תועלת, בדרך מחיה,
עד שתביני את עצמך ותראה את עצמך סוף סוף כישות של אור אמיתי:
עצמאית, עצמאית וחופשית;
להפוך את האמונות שלך להמיר אותם לתוך fungible ו רקיע, ב צדדי, בנוזל,
לשנות או לשבור, ולכן, ליטורגיות עתיקות של הטעם והמסורת שלך, של האידיאולוגיה שלך,
או לערבב אותם בעוד תיבות כהה עתיק מדכא מעיק, מנעולים וקירות תיפול לפניך;
לפתוח, ואז, גם, וכתוצאה מכך, הגגות שלך להתקין צוהר או חורים עצומים,
ושהם נכנסים, שהם נכנסים בלהיטות, בהכרת תודה ובכוח האור והאוויר,
אוראנדו וליטוש פינות מדהימות ומנותקות, מוחבאות בצללים ישנים וצפופים,
המאפשר לצאת ולהופיע זוהר unsuspected ו glitters לחלוטין לא ידוע;
בקיצור, הוא מתפזר עם עדשות קעורות, מיתוסים עתיקים או אוריינטציות ארכאיות וזרים;
מתגבר על מערכות אבות קדומות או סגורות, והאקסיומות פגו ועבות,
ו, כי מי הורה להם, מקיים או מפזר אותם,
וכבר, בכל סדר, דרגה או רמה, מקום או מצב;
במילה אחת, להשקיע עם אובייקטיביות אינטואיטיבית וקוגניטיבית,
ו, תחת אהבה נשגב ו ללא תנאי, לנתח את עצמך עם ענווה ומצפון,
ואם יש צורך, לנתח ולעצב מחדש אחד אחד כל אור מיידיות שיכולים לספק לך ספק,
כי, אולי, ובפעם הראשונה,
– בזה אחר זה ובחיים נוספים של פחדים, דואליות, חושך ומסתורין –
אתה מקבל ללכת ברחוב כמו אלוהים קטין במבנה – מתפתח וצנוע, כן –
אבל בהכרה, מפוארת וקורנת, מלאה בהקרנות אינטימיות, בכוח ובחלומות אלמוות;
וזה, ידיד או חבר – תאמין לי – זה XXI, בתוספת של מאפיינים אלה,
של אמת אותנטית ויקרה מאוד זו,
– ומעבר לערך העצום של פריז –
ובכן, טוב מאוד אתה יכול להשתמש במסה המודרנית, אוניברסלית יסולא בפז.
***


[“باريس تستحق قداسًا” – تعزى العبارة إلى هنري الرابع ملك فرنسا]
… افتح نفسك ، وافتح نفسك قدر المستطاع ، وصعد وأدخل عقلك وقلبك ،
وبالفعل ، السعي لتحقيق عقل حلو ومحبة وقلب ذكي ،
– التعاون على حد سواء –
بخيال عميق وإرادة من الماس والذهب ، ادرس وقم ببرمجة نفسك ؛
اختر المواد بالضبط وابني مشروعًا ذا قيمة وفائدة بطريقة حية ،
حتى تصبح مفصليًا وترى نفسك أخيرًا ككائن حقيقي:
مستقلة ، مكتفية ذاتيا وحرة ؛
حول معتقداتك وقم بتحويلها إلى سلالات قابلة للديمومة ، متعددة الاستخدامات ، في سائل ،
مراجعة أو كسر ، بالتالي ، القداسات القديمة من الأذواق والتقاليد الخاصة بك ، من ايديولوجيتك ،
أو مزجها بينما الصناديق المظلمة القديمة والقمعية والأقفال والجدران ستسقط أمامك ؛
افتح ، ثم ، أيضًا ، وبالتالي ، أسطحك وقم بتثبيت المناور أو الثقوب الهائلة ،
وأنهم يدخلون ، وأنهم يدخلون بشغف وامتنان وقوة الضوء والهواء ،
oreando وتلميع زوايا لا تصدق وتجاهل ، مخبأة تحت الظلال القديمة والكثيفة ،
السماح بالظهور والتوهج والتألق غير المتوقعين غير معروفين تمامًا ؛
باختصار ، تستغني عن العدسات المقعرة أو الأساطير القديمة أو التوجهات القديمة والغريبة ؛
التغلب على الأنظمة القديمة أو المغلقة والبديهيات منتهية الصلاحية وسميكة ،
ومن قام بتعليمهم أو يدعمهم أو ينشرهم ،
وبالفعل ، سواء كان ذلك بأي ترتيب أو درجة أو مستوى أو مكان أو شرط ؛
في كلمة واحدة ، استثمر مع موضوعية بديهية والمعرفية ،
وتحت حب ساطع وغير مشروط ، حلل نفسك بتواضع وضمير ،
وإذا لزم الأمر ، قم بتحليل وإعادة تصميم واحدة تلو الأخرى كل ضوء وفورية يمكن أن تقدم لك شك ،
لأنه ربما ولأول مرة
– بعد واحد تلو الآخر وحياة أخرى من المخاوف والازدواجية والظلام والغموض –
تحصل على النزول إلى الشارع كإله ثانوي وفي تكوين – متطور ومتواضع ، نعم –
لكن واعية ، رائعة ومشرقة ، مليئة بالإشراق الحميم والقوة والأحلام الخالدة ؛
وهذا هو ، صديق أو صديق – صدقوني – في هذا القرن الحادي والعشرين ، بالإضافة إلى هذه الخصائص ،
من هذه الحقيقة الأصيلة ومكلفة للغاية ،
– وما وراء القيمة الهائلة والخاصة لباريس –
حسنًا ، يمكنك استخدام هذه الكتلة الحديثة والعالمية التي لا تقدر بثمن.
***

LIBRE-FREE-LIBRE-KOSTENLOS-FREE-免费-無料-бЕСПЛАТНО-मुफ्त-FREE-VAPAA-LIBRE-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 12:27 am

[“Paris, is worth a Mass” – Phrase attributed to Henry IV of France]

… open yourself, open yourself as much as you can, and go up, ascend and enter your own mind and your own heart,
and, already, pursuing the achievement of a sweet and loving mind and an intelligent heart,
– cooperating both –
With deep imagination and will of diamond and gold, study and program yourself;
choose the materials exactly and build a project of value, of utility, in a living way,
until you get articulated and see yourself at last as a being of real light:
independent, self-sufficient and free;
transform your beliefs and convert them into fungible and ductile, in versatile, in liquid,
revise or break, therefore, the ancient liturgies of your tastes and traditions, of your ideology,
or mix them while the ancient and oppressive dark boxes, locks and walls will fall before you;
open, then, also, and consequently, your roofs and install skylights or immense holes,
and that they enter, that they enter with eagerness, gratitude and force light and air,
oreando and polishing incredible and ignored corners, hidden under old and dense shadows,
allowing to emerge and appear unsuspected glows and glitters completely unknown;
In short, it dispenses with concave lenses, ancient myths or archaic and alien orientations;
overcomes ancestral or closed systems and axioms expired and thick,
and, that, whoever has instructed them, sustains or diffuses them,
and already, be they of any order, grade or level, place or condition;
In a word, investígate with intuitive and cognitive objectivity,
and, under a sublime and unconditional love, analyze yourself with humility and conscience,
and if necessary, analyze and redesign one by one every light and instant that can offer you doubt,
because, perhaps, and for the first time,
– after one and another and another life of fears, duality, darkness and mystery –
you get to go down the street like a minor god and in formation – evolving and humble, yes –
but conscious, magnificent and radiant, full of intimate radiance, power and immortal dreams;
and is that, friend or friend – believe me – in this XXI, a plus of these characteristics,
of this authentic and very expensive truth,
– and beyond the enormous and own value of Paris –
Well, very well you can use this modern, universal and priceless mass.
***

[“Paris vaut une messe” – Phrase attribuée à Henri IV de France]

… ouvre-toi, ouvre-toi autant que tu peux, et monte, monte et entre dans ton propre esprit et ton propre cœur,
et, déjà, poursuivant la réalisation d’un esprit doux et aimant et d’un cœur intelligent,
– coopérant les deux –
Avec une profonde imagination et volonté de diamant et d’or, étudie et programme toi-même;
choisir les matériaux avec précision et construire un projet de valeur, d’utilité, de manière vivante,
jusqu’à ce que vous soyez articulé et que vous vous voyiez enfin comme un être de vraie lumière:
indépendant, autonome et libre;
transformer vos croyances et les transformer en fongibles et ductiles, en polyvalent, en liquide,
réviser ou rompre donc les anciennes liturgies de vos goûts et traditions, de votre idéologie,
ou mélangez-les tandis que les anciennes et oppressantes boîtes noires, les serrures et les murs tomberont devant vous;
ouvrez aussi, et par conséquent, vos toits et installez des puits de lumière ou des trous immenses,
et qu’ils entrent, qu’ils entrent avec empressement, gratitude et force lumière et air,
oreando et polissage des coins incroyables et ignorés, cachés sous des ombres anciennes et denses,
laisser émerger et apparaître des lueurs et des paillettes insoupçonnées complètement inconnues;
En bref, il se passe de lentilles concaves, de mythes anciens ou d’orientations archaïques et étrangères;
surmonte les systèmes ancestraux ou fermés et les axiomes expirés et épais,
et que quiconque les instruit les soutient ou les diffuse,
et déjà, qu’ils soient d’un ordre, d’une classe ou d’un niveau, d’un lieu ou d’une condition quelconque;
En un mot, investissez avec une objectivité intuitive et cognitive,
et, sous un amour sublime et inconditionnel, analysez-vous avec humilité et conscience,
et si nécessaire, analysez et modifiez un à un toutes les lumières et tous les instants pouvant vous permettre de douter,
parce que, peut-être et pour la première fois,
– après l’un et l’autre et une autre vie de peurs, de dualité, d’obscurité et de mystère –
vous pouvez descendre dans la rue comme un dieu mineur et en formation – évoluant et humble, oui –
mais conscient, magnifique et radieux, plein de rayonnement intime, de puissance et de rêves immortels;
et est-ce, ami ou ami – croyez-moi – dans ce XXI, un atout de ces caractéristiques,
de cette vérité authentique et très chère,
– et au-delà de l’énorme et propre valeur de Paris –
Eh bien, très bien, vous pouvez utiliser cette masse moderne, universelle et inestimable.
***

[“Paris ist eine Messe wert” – Phrase Heinrich IV. Von Frankreich zugeschrieben]

… öffne dich, öffne dich so viel wie du kannst und gehe hinauf, aufsteigen und betrete deinen eigenen Verstand und dein eigenes Herz
und bereits die Erreichung eines süßen und liebevollen Geistes und eines intelligenten Herzens anstreben,
– beide zusammenarbeiten –
Mit tiefer Fantasie und dem Willen von Diamant und Gold studieren und programmieren Sie sich;
wählen Sie die Materialien genau aus und bauen Sie ein Projekt des Wertes, des Nutzens, auf lebendige Weise auf,
bis du dich artikulierst und dich endlich als ein Wesen aus echtem Licht ansiehst:
unabhängig, unabhängig und frei;
Verwandeln Sie Ihre Überzeugungen und verwandeln Sie sie in fungibel und duktil, vielseitig, in Flüssigkeit,
revidieren oder brechen Sie deshalb die alten Liturgien Ihrer Geschmäcker und Traditionen, Ihrer Ideologie,
oder mischen Sie sie, während die uralten und drückenden dunklen Kästen, Schlösser und Mauern vor Ihnen herunterfallen.
Öffnen Sie dann auch und folglich Ihre Dächer und installieren Sie Oberlichter oder immense Löcher.
und dass sie eintreten, dass sie mit Eifer, Dankbarkeit eintreten und Licht und Luft erzwingen,
oreando und polieren unglaubliche und ignorierte Ecken, versteckt unter alten und dichten Schatten,
Erlauben, aufzutauchen und unerwartetes Leuchten und Glitzern völlig unbekannt erscheinen zu lassen;
Kurz gesagt, verzichtet er auf konkave Linsen, alte Mythen oder archaische und fremde Orientierungen.
überwindet alte oder geschlossene Systeme und abgelaufene und dicke Axiome,
und dass derjenige, der sie angewiesen hat, sie trägt oder zerstreut,
und bereits, ob es sich dabei um eine Bestellung, einen Rang, einen Ort oder einen Zustand handelt;
In einem Wort, mit intuitiver und kognitiver Objektivität investieren,
und unter einer erhabenen und bedingungslosen Liebe analysieren Sie sich mit Demut und Gewissen,
und wenn nötig, jedes Licht und jeden Augenblick, bei dem Sie Zweifel haben können, einzeln analysieren und umgestalten
weil vielleicht und zum ersten Mal
– nach dem einen und dem anderen und einem anderen Leben voller Ängste, Dualität, Dunkelheit und Mysterium –
du darfst die Straße hinuntergehen wie ein kleiner Gott und in Formation – entwickelnd und bescheiden, ja –
aber bewusst, großartig und strahlend, voller intimer Ausstrahlung, Kraft und unsterblicher Träume;
und ist das, Freund oder Freund – glauben Sie mir – in diesem XXI ein Plus dieser Eigenschaften,
dieser authentischen und sehr teuren Wahrheit,
– und jenseits des enormen und eigenen Wertes von Paris –
Nun, sehr gut können Sie diese moderne, universelle und unbezahlbare Masse verwenden.
***

[“Paris är värd en massa” – fras tillskrivet Henry IV of France]

… öppna dig själv, öppna sig så mycket du kan, och gå upp, stiga upp och gå in i ditt eget sinne och ditt eget hjärta,
och redan eftersträvar uppnåendet av ett sött och kärleksfullt sinne och ett intelligent hjärta,
– samarbeta båda
Med djup fantasi och vilja av diamant och guld, studera och programmera dig själv;
välj materialet exakt och bygga ett projekt av värde, nytta, på ett levande sätt,
tills du blir artikulerad och ser dig själv som ett verk av verkligt ljus:
oberoende, självförsörjande och fri;
omvandla dina övertygelser och omvandla dem till fungible och ductile, mångsidiga, i flytande,
revidera eller bryta därför de gamla liturgierna av dina smaker och traditioner, din ideologi,
eller blanda dem medan de gamla och förtryckande mörka lådorna, lås och väggar kommer att falla för dig;
öppna, då också, och följaktligen dina tak och installera takfönster eller enorma hål,
och att de kommer in, att de kommer in med iver, tacksamhet och tvinga ljus och luft,
oreando och polering otroliga och ignorerade hörn, dolda under gamla och täta skuggor,
tillåter att dyka upp och förefalla oanvända glödor och glitter helt okända;
Kort sagt, det disponerar med konkava linser, antika myter eller arkaiska och främmande orienteringar;
övervinner förfäder eller slutna system och axiom utgått och tjocka,
och det, den som har instruerat dem, upprätthåller eller diffunderar dem,
och redan är de av någon ordning, betyg eller nivå, plats eller skick
I ett ord, investígate med intuitiv och kognitiv objektivitet,
och, under en sublim och ovillkorlig kärlek, analysera dig själv med ödmjukhet och samvete,
och om nödvändigt analysera och omforma en efter en varje ljus och ögonblick som kan erbjuda dig tvivel,
för, kanske och för första gången
– efter en och en annan och ett annat liv av rädsla, dualitet, mörkhet och mysterium –
du får gå ner på gatan som en mindre gud och i formationen – utvecklande och ödmjuk, ja –
men medveten, magnifik och strålande, full av intim strålning, makt och odödliga drömmar;
och är det, vän eller vän – tro mig – i detta XXI, ett plus av dessa egenskaper,
av denna autentiska och mycket dyra sanning,
– och bortom det enorma och egna värdet av Paris –
Nåväl, du kan använda den här moderna, universella och ovärderliga massan.
***

[“巴黎值得群众” – 法国亨利四世的短语]

……打开自己,尽可能地打开自己,然后上升,提升并进入自己的思想和自己的心灵,
并且,已经,追求成就一个甜蜜的爱心和一颗聪明的心,
– 合作两者 –
凭借深刻的想象力和钻石和黄金的意志,自己学习和编程;
精确选择材料,建立一个有价值的项目,实用的,生活的,
直到你得到表达并最终将自己视为真正的光明:
独立,自给自足;
改变你的信仰,并将它们转化为可互换的,可延展的,多功能的,液体的,
因此,修改或打破你的品味和传统,你的意识形态的古老礼仪,
或者混合它们,而古老而压抑的黑暗盒子,锁和墙壁会落在你面前;
打开,然后,也因此,你的屋顶和安装天窗或巨大的洞,
并且他们进入,他们以热切,感激和强迫光与空的方式进入,
oreando和抛光令人难以置信和忽视的角落,隐藏在古老而密集的阴影下,
允许出现并出现完全未知的未经预料的发光和闪光;
简而言之,它不包括凹透镜,古代神话或古老和异化的方向;
克服祖先或封闭的系统和公理过期和厚,
并且,无论谁指示他们,维持或扩散他们,
并且已经是任何秩序,等级或等级,地点或条件;
总之,投资具有直观和认知的客观性,
并且,在崇高和无条件的爱情下,用谦卑和良心来分析自己,
如果有必要的话,每一个可以让你怀疑的光和瞬间分析和重新设计,
因为,也许是第一次,
– 在一个又一个和另一个生命的恐惧,二元性,黑暗和神秘 –
你可以像一个小神一样在街上走下去 – 形成 – 变得谦虚,是的 –
但是有意识,富丽堂皇,容光焕发,充满了亲密的光辉,力量和不朽的梦想;
朋友或朋友 – 相信我 – 在这个XXI中,这些特征加上了,
这个真实而且非常昂贵的事实,
– 超越巴黎庞大而自有的价值 –
嗯,非常好,你可以使用这种现代,普遍和无价的质量。
***

[「パリはミサの価値がある」 – フランスのヘンリー4世によるフレーズ

…自分を開き、出来るだけ自分自身を開き、そして上り、上って、自分の心と自分の心に入りなさい、
そして、すでに、愛情のある心と知的な心の達成を追求しています。
– 協力する –
ダイヤモンドと金の深い想像力と意志を持って、自分で研究し、プログラムしてください。
材料を正確に選択し、生き生きとした方法で価値ある実用性のあるプロジェクトを構築します。
あなたが明瞭になり、ついに自分自身を本当の光の存在と見るまで、
独立、自給自足、そして無料。
あなたの信念を変え、それらを柔軟で延性のあるものに、用途の広いものに、液体のものに変えなさい。
ですから、あなたの趣味や伝統、あなたのイデオロギーの古代の典礼を修正したり、壊したりしてください。
古くて抑圧的な暗い箱、鍵穴、壁があなたの前に落ちるようにしながらそれらを混ぜる。
屋根を開けて天窓や巨大な穴を開けます。
そして彼らが入ること、彼らが熱心さ、感謝の気持ち、そして力と光と空気をもって入ること、
古くて濃い影の下に隠された、信じられないほど無視されている角のあるオレアンドと磨き
未知の輝きや輝きを完全に未知の状態で出現させ、出現させること。
一言で言えば、それは凹レンズ、古代の神話、あるいは古風で異星人の向きを必要としません。
先祖代々の、あるいは閉鎖されたシステムや公理が期限切れで厚くなるのを克服する。
そして、それを彼らに指示した者は誰でも、彼らを支持し、あるいは拡散させる。
そして、すでに、それらがどんな順序、等級またはレベル、場所または条件のものであっても。
一言で言えば、直感的で認知的な客観性で投資してください。
そして、崇高で無条件の愛の下で、謙虚さと良心をもって自分自身を分析しなさい。
そして必要ならば、疑いを与えることができる光と瞬間ごとに一つずつ分析し再設計する。
おそらく、そして初めて、
– 恐怖、二元性、闇、そして謎のいのちと別の人生の後 –
あなたは、小さな神のように、そして形成しながら通りを下るようになります – 進化し謙虚に、はい –
しかし、意識的、壮大、そして輝き、親密な輝き、力、そして不滅の夢に満ちています。
そして、このXXIでは、これらの特徴をプラスした、友人、または友人 – 私を信じて –
この本物で非常に高価な真実の
– そして、パリの莫大で独自の価値を超えて –
まあ、非常によくあなたはこの現代的な、普遍的なそして貴重な質量を使うことができます。
***

[«Париж стоит мессы» – фраза, приписываемая Генриху IV из Франции]

… открой себя, открой себя как можно больше и иди, взойди и войди в свой ум и свое сердце,
и, уже, стремясь к достижению сладкого и любящего ума и разумного сердца,
– сотрудничать оба –
С глубоким воображением и волей алмаза и золота изучайте и программируйте себя;
точно выберите материалы и постройте жизненно важный, полезный проект,
пока вы не станете ясно сформулированы и не увидите себя наконец существом настоящего света:
независимый, самодостаточный и свободный;
превратить ваши убеждения и превратить их в смешные и пластичные, в разностороннем, в жидкости,
пересмотреть или разрушить древние литургии ваших вкусов и традиций, вашей идеологии,
или смешайте их, пока древние и гнетущие темные ящики, замки и стены будут падать перед вами;
затем откройте и, следовательно, ваши крыши и установите световые люки или огромные отверстия,
и что они входят, что они входят с рвением, благодарностью и силой света и воздуха,
ореандо и полировка невероятных и игнорируемых углов, скрытых под старыми и густыми тенями,
позволяя появиться и появиться неожиданным свечениям и блестит совершенно неизвестно;
Короче говоря, он обходится без вогнутых линз, древних мифов или архаичной и инопланетной ориентации;
преодолевает родовые или замкнутые системы и аксиомы истекли и утолщены,
и тот, кто наставлял их, поддерживает или распространяет их,
и уже, будь они любого порядка, ранга или уровня, места или состояния;
Одним словом, инвестируйте с интуитивной и когнитивной объективностью,
и под возвышенной и безусловной любовью анализируйте себя со смирением и совестью,
и, если необходимо, анализируйте и перепроектируйте один за другим каждый свет и мгновение, которые могут вызвать у вас сомнения,
потому что, возможно, и впервые,
– после одной и другой и другой жизни страхов, двойственности, тьмы и тайн –
Вы идете по улице, как младший бог и в строю – развивается и скромный, да –
но сознательный, великолепный и сияющий, полный интимного сияния, силы и бессмертных мечтаний;
и это, друг или друг – поверьте мне – в этом XXI, плюс эти характеристики,
этой подлинной и очень дорогой правды,
– и за пределами огромной и собственной ценности Парижа –
Ну, очень хорошо вы можете использовать эту современную, универсальную и бесценную массу.
***

[“पेरिस एक द्रव्यमान के लायक है” – फ्रांस के हेनरी IV के लिए वाक्यांश को जिम्मेदार ठहराया गया]

… अपने आप को खोलो, जितना हो सके अपने आप को खोलो, और ऊपर जाओ, चढ़ो और अपने मन और अपने दिल में प्रवेश करो,
और, पहले से ही, एक प्यारे और प्यारे दिमाग और बुद्धिमान दिल की उपलब्धि का पीछा करते हुए,
– दोनों का सहयोग –
हीरे और सोने की गहरी कल्पना और इच्छा के साथ, अपने आप का अध्ययन और कार्यक्रम;
सामग्री को ठीक से चुनें और मूल्य का एक प्रोजेक्ट बनाएं, उपयोगिता का, एक जीवित तरीके से,
जब तक आप स्पष्ट नहीं हो जाते हैं और अपने आप को अंतिम रूप से वास्तविक प्रकाश के रूप में देखते हैं:
स्वतंत्र, आत्मनिर्भर और मुक्त;
अपने विश्वासों को बदलने और उन्हें कवक और नमनीय में परिवर्तित करें, बहुमुखी में, तरल में,
इसलिए, अपनी विचारधारा के अपने स्वाद और परंपराओं की प्राचीन वादियों को संशोधित करें या तोड़ें,
या उन्हें मिलाएं जबकि प्राचीन और दमनकारी अंधेरे बक्से, ताले और दीवारें आपके सामने गिर जाएंगी;
खुले, फिर, और, परिणामस्वरूप, आपकी छतें और रोशनदान या अपार छेद स्थापित करें,
और वे प्रवेश करते हैं, कि वे उत्सुकता, कृतज्ञता और बल और वायु के साथ प्रवेश करते हैं,
oreando और पॉलिशिंग अविश्वसनीय और उपेक्षित कोनों, पुराने और घने छाया के नीचे छिपी हुई,
पूरी तरह से अज्ञात चमक और चमक को प्रकट करने और प्रकट करने की अनुमति;
संक्षेप में, यह अवतल लेंस, प्राचीन मिथकों या पुरातन और विदेशी झुकावों के साथ फैलाव करता है;
पैतृक या बंद प्रणालियों और स्वयंसिद्धों की अवधि समाप्त हो गई और मोटी हो गई,
और, वह, जिसने भी उन्हें निर्देश दिया है, उनका भरण-पोषण या प्रसार करता है,
और पहले से ही, वे किसी भी क्रम, ग्रेड या स्तर, स्थान या स्थिति के हो;
एक शब्द में, निवेश सहज और संज्ञानात्मक निष्पक्षता के साथ,
और, एक उदात्त और बिना शर्त प्यार के तहत, अपने आप को विनम्रता और विवेक के साथ विश्लेषण करें,
और यदि आवश्यक हो, तो विश्लेषण करें और एक-एक करके हर प्रकाश और त्वरित को फिर से डिज़ाइन करें जो आपको संदेह की पेशकश कर सकता है,
क्योंकि, शायद, और पहली बार,
– एक के बाद एक और दूसरे और भय, द्वंद्व, अंधकार और रहस्य का जीवन –
आपको एक मामूली भगवान की तरह सड़क पर उतरना पड़ता है और निर्माण में – विकसित और विनम्र, हाँ –
लेकिन सचेत, शानदार और उज्ज्वल, अंतरंग चमक, शक्ति और अमर सपनों से भरा;
और वह है, दोस्त या दोस्त – मेरा विश्वास करो – इस XXI में, इन विशेषताओं का एक प्लस,
इस प्रामाणिक और बहुत महंगी सच्चाई की,
– पेरिस के विशाल और स्वयं के मूल्य से परे –
ठीक है, बहुत अच्छी तरह से आप इस आधुनिक, सार्वभौमिक और अनमोल द्रव्यमान का उपयोग कर सकते हैं।
***

GRATIS

[“Paris er værd for en masse” – Sætning tilskrevet Henry IV of France]

… åben dig selv, åben dig selv så meget som du kan og gå op, stige op og ind i dit eget hjerte og dit eget hjerte,
og allerede forfølger opnåelsen af ​​et sødt og kærligt sind og et intelligent hjerte,
– samarbejder begge
Med dyb fantasi og vilje af diamant og guld, studere og programmere dig selv;
vælg materialerne nøjagtigt og bygg et projekt af værdi, nytteværdi, på en levende måde,
indtil du bliver artikuleret og endelig se dig selv som et væsen af ​​rigtigt lys:
uafhængig, selvforsynende og fri;
omdanne dine overbevisninger og konvertere dem til fungible og duktile, alsidige, i flydende,
revidere eller bryde derfor de gamle liturgier af din smag og traditioner, din ideologi,
eller bland dem, mens de gamle og undertrykkende mørke kasser, låse og vægge vil falde for dig;
Åbn så også og dermed dine tag og installere ovenlys eller enorme huller,
og at de kommer ind, at de indtræder med iver, taknemmelighed og tvinge lys og luft,
oreando og polering utrolige og ignorerede hjørner, skjult under gamle og tætte skygger,
giver mulighed for at dukke op og fremstå ubemærket glød og glitter helt ukendt;
Kort sagt, det disponerer med konkave linser, gamle myter eller arkaiske og fremmede orienteringer;
overvinder forfædre eller lukkede systemer og aksiomer udløbet og tykke,
og det, hvem der har instrueret dem, opretholder eller diffunderer dem,
og allerede er de af nogen ordre, klasse eller niveau, sted eller tilstand
I et ord, investígate med intuitiv og kognitiv objektivitet,
og under en sublim og ubetinget kærlighed analysere dig selv med ydmyghed og samvittighed,
og om nødvendigt analysere og redesign en til en hvert lys og øjeblik, der kan tilbyde dig tvivl om,
fordi måske og for første gang
– efter den ene og den anden og et andet liv af frygt, dualitet, mørke og mysterium –
du kommer til at gå ned ad gaden som en mindre gud og i formation – udviklende og ydmyge, ja –
men bevidst, storslået og strålende, fuld af intim udstråling, magt og udødelige drømme;
og er det, ven eller ven – tro mig – i dette XXI, et plus af disse karakteristika,
af denne autentiske og meget dyre sandhed,
– og ud over Paris ‘enorme og egen værdi –
Godt, du kan bruge denne moderne, universelle og uvurderlige masse.
***

[“Pariisin arvoinen massa” – lause, joka on osoitettu Henry IV: lle Ranskassa]

… avaa itsesi, avaa itsesi niin paljon kuin voit, ja mene ylös, nouse ylös ja anna oma mielesi ja oma sydämesi,
ja jo nyt jatkaa makean ja rakastavan mielen ja älykkään sydämen saavuttamista,
– molempien yhteistyö –
Syvällä mielikuvituksella ja timanttien ja kullan tahdolla, opiskele ja ohjelmoi itseäsi;
valita materiaalit tarkasti ja rakentaa arvokasta, hyödyllisyyttä, elävästi,
kunnes saat ilmaisun ja näet lopulta todellisen valon olemisen:
riippumaton, itsenäinen ja vapaa;
muokkaa uskomuksiasi ja muuntaa ne helposti vaihdettaviksi ja muoveiksi, monipuolisiksi, nestemäisiksi,
tarkistaa tai murtaa sen takia maistesi ja perinteidesi, ideologian, vanhat liturgiat,
tai sekoita niitä samalla, kun muinaiset ja sorruttavat tummat laatikot, lukot ja seinät putoavat edessäsi;
avaa sitten myös katot ja asenna kattoikkunat tai valtavat reiät,
ja että he tulevat, että he tulevat innolla, kiitollisuudella ja voimanvalolla ja ilmassa,
oreando ja kiillottamalla uskomattomat ja sivuutetut kulmat, jotka on piilotettu vanhojen ja tiheiden varjojen alle.
päästäminen ja näkymättömät hehkut ja kiiltävät täysin tuntemattomat;
Lyhyesti sanottuna se luovuttaa koverat linssit, muinaiset myytit tai arkistiset ja vieraat suuntaukset;
voittaa esivanhemmat tai suljetut järjestelmät ja aksioomat, jotka ovat päättyneet ja paksut,
ja että jokainen, joka on opettanut heitä, ylläpitää tai levittää heitä,
ja ovatko ne jo järjestyksessä, palkkaluokassa tai tasossa, paikassa tai kunnossa;
Sanalla sanottuna investoitate intuitiivisella ja kognitiivisella objektiivisuudella,
analysoi itseäsi nöyryyden ja omantunnon kanssa ylevän ja ehdoton rakkauden alla,
ja tarvittaessa analysoi ja suunnittele yksi kerrallaan jokainen valo ja välitön, joka voi tarjota sinulle epäilyksiä,
koska ehkä ja ensimmäistä kertaa
– yhden ja toisen pelon, kaksinaisuuden, pimeyden ja mysteerin jälkeen –
saat mennä kadulle kuin alaikäinen jumala ja muodostuminen – kehittyvä ja nöyrä, kyllä ​​-
mutta tietoinen, upea ja säteilevä, täynnä intiimiä säteilyä, voimaa ja kuolemattomia unia;
ja onko tämä, ystävä tai ystävä – usko minua – tässä XXI: ssä, plus näihin ominaisuuksiin,
tämän aito ja erittäin kallis totuus,
– Pariisin valtavan ja oman arvon lisäksi –
No, hyvin voit käyttää tätä modernia, yleismaailmallista ja korvaamatonta massaa.
***

[“Parigi vale una messa” – Frase attribuita a Enrico IV di Francia]

… apri te stesso, apriti quanto più puoi, e sali, ascendi ed entra nella tua mente e nel tuo cuore,
e, già, perseguendo il raggiungimento di una mente dolce e amorevole e un cuore intelligente,
– cooperando entrambi –
Con profonda immaginazione e volontà di diamante e oro, studia e programma te stesso;
scegli esattamente i materiali e costruisci un progetto di valore, di utilità, in modo vivente,
fino a quando non ti articolerai e ti vedrai finalmente come un essere di luce reale:
indipendente, autosufficiente e gratuito;
trasforma le tue convinzioni e convertirle in fungibili e duttili, in versatili, in liquidi,
rivedere o rompere, quindi, le antiche liturgie dei tuoi gusti e tradizioni, della tua ideologia,
o mescolali mentre le antiche e opprime scatole scure, serrature e muri cadranno davanti a te;
apri, poi, anche, e di conseguenza, i tuoi tetti e installa lucernari o immensi buchi,
e che entrano, che entrano con entusiasmo, gratitudine e forza luce e aria,
oreando e lucidando angoli incredibili e ignorati, nascosti da ombre vecchie e fitte,
permettendo di emergere e apparire bagliori e bagliori insospettati completamente sconosciuti;
In breve, dispensa con lenti concave, antichi miti o orientamenti arcaici e alieni;
supera sistemi ancestrali o chiusi e assiomi scaduti e spessi,
e, chi, chi li ha istruiti, li sostiene o li diffonde,
e già, siano essi di qualsiasi ordine, grado o livello, luogo o condizione;
In una parola, investi con obiettività intuitiva e cognitiva,
e, sotto un amore sublime e incondizionato, analizzatevi con umiltà e coscienza,
e se necessario, analizzare e ridisegnare uno per uno ogni luce e ogni istante che può offrirti dei dubbi,
perché, forse, e per la prima volta,
– dopo l’uno e l’altro e un’altra vita di paure, dualità, oscurità e mistero –
vai in fondo alla strada come un dio minore e in formazione – in evoluzione e umile, sì –
ma cosciente, magnifico e radioso, pieno di radianza intima, potere e sogni immortali;
ed è questo, amico o amico – credimi – in questo XXI, un plus di queste caratteristiche,
di questa verità autentica e molto costosa,
– e oltre l’enorme e proprio valore di Parigi –
Bene, molto bene puoi usare questa massa moderna, universale e inestimabile.
***

[“פריז שווה מסה” – ביטוי המיוחס להנרי הרביעי מלך צרפת]

… לפתוח את עצמך, לפתוח את עצמך כמה שאתה יכול, לעלות, לעלות ולהיכנס המוח שלך ואת הלב שלך,
וכבר, בעקבות השגת מוח מתוק ואוהב ולב אינטליגנטי,
– שיתוף פעולה –
עם דמיון עמוק ורצון של יהלומים וזהב, ללמוד ולתכנת את עצמך;
לבחור את החומרים בדיוק ולבנות פרויקט של ערך, של תועלת, בדרך מחיה,
עד שתביני את עצמך ותראה את עצמך סוף סוף כישות של אור אמיתי:
עצמאית, עצמאית וחופשית;
להפוך את האמונות שלך להמיר אותם לתוך fungible ו רקיע, ב צדדי, בנוזל,
לשנות או לשבור, ולכן, ליטורגיות עתיקות של הטעם והמסורת שלך, של האידיאולוגיה שלך,
או לערבב אותם בעוד תיבות כהה עתיק מדכא מעיק, מנעולים וקירות תיפול לפניך;
לפתוח, ואז, גם, וכתוצאה מכך, הגגות שלך להתקין צוהר או חורים עצומים,
ושהם נכנסים, שהם נכנסים בלהיטות, בהכרת תודה ובכוח האור והאוויר,
אוראנדו וליטוש פינות מדהימות ומנותקות, מוחבאות בצללים ישנים וצפופים,
המאפשר לצאת ולהופיע זוהר unsuspected ו glitters לחלוטין לא ידוע;
בקיצור, הוא מתפזר עם עדשות קעורות, מיתוסים עתיקים או אוריינטציות ארכאיות וזרים;
מתגבר על מערכות אבות קדומות או סגורות, והאקסיומות פגו ועבות,
ו, כי מי הורה להם, מקיים או מפזר אותם,
וכבר, בכל סדר, דרגה או רמה, מקום או מצב;
במילה אחת, להשקיע עם אובייקטיביות אינטואיטיבית וקוגניטיבית,
ו, תחת אהבה נשגב ו ללא תנאי, לנתח את עצמך עם ענווה ומצפון,
ואם יש צורך, לנתח ולעצב מחדש אחד אחד כל אור מיידיות שיכולים לספק לך ספק,
כי, אולי, ובפעם הראשונה,
– בזה אחר זה ובחיים נוספים של פחדים, דואליות, חושך ומסתורין –
אתה מקבל ללכת ברחוב כמו אלוהים קטין במבנה – מתפתח וצנוע, כן –
אבל בהכרה, מפוארת וקורנת, מלאה בהקרנות אינטימיות, בכוח ובחלומות אלמוות;
וזה, ידיד או חבר – תאמין לי – זה XXI, בתוספת של מאפיינים אלה,
של אמת אותנטית ויקרה מאוד זו,
– ומעבר לערך העצום של פריז –
ובכן, טוב מאוד אתה יכול להשתמש במסה המודרנית, אוניברסלית יסולא בפז.
***

[“باريس تستحق قداسًا” – تعزى العبارة إلى هنري الرابع ملك فرنسا]

… افتح نفسك ، وافتح نفسك قدر المستطاع ، وصعد وأدخل عقلك وقلبك ،
وبالفعل ، السعي لتحقيق عقل حلو ومحبة وقلب ذكي ،
– التعاون على حد سواء –
بخيال عميق وإرادة من الماس والذهب ، ادرس وقم ببرمجة نفسك ؛
اختر المواد بالضبط وابني مشروعًا ذا قيمة وفائدة بطريقة حية ،
حتى تصبح مفصليًا وترى نفسك أخيرًا ككائن حقيقي:
مستقلة ، مكتفية ذاتيا وحرة ؛
حول معتقداتك وقم بتحويلها إلى سلالات قابلة للديمومة ، متعددة الاستخدامات ، في سائل ،
مراجعة أو كسر ، بالتالي ، القداسات القديمة من الأذواق والتقاليد الخاصة بك ، من ايديولوجيتك ،
أو مزجها بينما الصناديق المظلمة القديمة والقمعية والأقفال والجدران ستسقط أمامك ؛
افتح ، ثم ، أيضًا ، وبالتالي ، أسطحك وقم بتثبيت المناور أو الثقوب الهائلة ،
وأنهم يدخلون ، وأنهم يدخلون بشغف وامتنان وقوة الضوء والهواء ،
oreando وتلميع زوايا لا تصدق وتجاهل ، مخبأة تحت الظلال القديمة والكثيفة ،
السماح بالظهور والتوهج والتألق غير المتوقعين غير معروفين تمامًا ؛
باختصار ، تستغني عن العدسات المقعرة أو الأساطير القديمة أو التوجهات القديمة والغريبة ؛
التغلب على الأنظمة القديمة أو المغلقة والبديهيات منتهية الصلاحية وسميكة ،
ومن قام بتعليمهم أو يدعمهم أو ينشرهم ،
وبالفعل ، سواء كان ذلك بأي ترتيب أو درجة أو مستوى أو مكان أو شرط ؛
في كلمة واحدة ، استثمر مع موضوعية بديهية والمعرفية ،
وتحت حب ساطع وغير مشروط ، حلل نفسك بتواضع وضمير ،
وإذا لزم الأمر ، قم بتحليل وإعادة تصميم واحدة تلو الأخرى كل ضوء وفورية يمكن أن تقدم لك شك ،
لأنه ربما ولأول مرة
– بعد واحد تلو الآخر وحياة أخرى من المخاوف والازدواجية والظلام والغموض –
تحصل على النزول إلى الشارع كإله ثانوي وفي تكوين – متطور ومتواضع ، نعم –
لكن واعية ، رائعة ومشرقة ، مليئة بالإشراق الحميم والقوة والأحلام الخالدة ؛
وهذا هو ، صديق أو صديق – صدقوني – في هذا القرن الحادي والعشرين ، بالإضافة إلى هذه الخصائص ،
من هذه الحقيقة الأصيلة ومكلفة للغاية ،
– وما وراء القيمة الهائلة والخاصة لباريس –
حسنًا ، يمكنك استخدام هذه الكتلة الحديثة والعالمية التي لا تقدر بثمن.
***

 

13/03/19

CELEBRACIÓN DE LA NOCHE DEL VIENTO-CELEBRATION OF THE STALK OF SADNESS-CELEBRATION DE LA NUIT DU VENT-CELEBRAZIONE DELLA NOTTE DI VENTO-FIRANDE AV VINDNATT-風の夜のお祝い-FEIRING TIL Â RIVE EN STILK AV TRISTHET-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 2:32 pm

… oyendo tiritar un tallo de tristeza,

el viento detenido;

 

 

como en mi alma oyó,

y entre el oro y el grito en que un instante

es,

el rocío

y el labio de la noche

ejerciendo de aurora redentora del mundo;

 

 

… gravita el viento, y, aún dudando, triunfal y con feroz rugido,

alza el vuelo y ordena la alegría.

***

… listening to shiver a stalk of sadness,
the wind stopped;

as in my soul he heard,
and between the gold and the cry in which a moment
is,
Dew
and the lip of the night
exercising the redeeming aurora of the world;

… the wind gravitates, and, still doubting, triumphant and with a ferocious roar,
hike the flight and order joy.

***

… écoute frémir une tige de tristesse,
le vent s’est arrêté;

comme dans mon âme il a entendu,
et entre l’or et le cri dans lequel un moment
est,
la rosée
et la lèvre de la nuit
exercer l’aurore rédemptrice du monde;

… le vent gravite, et toujours en doute, triomphant et avec un rugissement féroce,
randonnée le vol et ordre joie.

***

Celebrazione della notte di vento
… ascoltando tremare un filo di tristezza,
il vento si fermò;

come nella mia anima ha sentito,
e tra l’oro e il grido in cui un momento
Si tratta,
la rugiada
e il labbro della notte
esercitando l’aurora salvifica del mondo;

… il vento gravita e, ancora dubbioso, trionfante e con un feroce ruggito,
fai un’escursione e ordina la gioia.

***
… lyssnar på att rycka en stjälk av sorg,
vinden slutade;

som i min själ hörde han,
och mellan guldet och det gråta som ett ögonblick
Det är
dögen
och nattens läpp
utöva världens återlösande Aurora

… vinden gravitates, och tvivlar fortfarande, triumferande och med en grym brota,
vandra flyg och ordning glädje.

***
…悲しみの茎を震えるのを聞いて、
風が止まった。

私の魂のように彼は聞いた、
そして金と泣き声の間
です、

そして夜の唇
世界の償還オーロラを行使する。

…風は引き寄せて、そしてまだ疑う余地なく、そして猛烈な轟音で
フライトをハイキングして喜びを注文します。

***
… lytter til å rive en stilk av tristhet,
vinden stoppet;

som i min sjel hørte han,
og mellom gull og gråt der et øyeblikk
Det er,
duggen
og nattens leppe
utøve verdens forløsende Aurora

… vinden gravitates, og tviler fortsatt, triumferende og med en grådig brøl,
vandre flyturen og bestille glede.

***

18/02/19

DEL FLORECIMIENTO-OF FLOWERING-DE LA FLORAISON-DI FIURITURA-DER BLÜTE-Цветения-開花-फूलने की क्रिया-花の-AV BLOMNING-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 11:03 pm

DEL FLORECIMIENTO

… en la luz todo florece:

las piedras,

el dolor,

la grava del silencio

y la fe,

la soledad;

 

… crea y fulge en ellos el honor íntimo, y en las noches más hondas,

por las interioridades del pecho, puede oírsele pasar cantando;

¡ y ay sus notas y ay su voz… !

… en la casa de luz no hay balanzas;

el río de vida

todo enciende, quema

y es;

y en las estanterías de sus lumbres vivas, con sangre están escritos

los libros excelsos de los hombres.

***

… à la lumière tout fleurit:
les pierres
la douleur,
le gravier du silence
et la foi
la solitude;

… crée et remplit en eux l’honneur intime, et dans les nuits les plus profondes,
à travers les intérieurs de la poitrine, on l’entend chanter;
Et vos notes et votre voix …!

… dans la maison de lumière, il n’y a pas d’écailles;
le fleuve de la vie
tout s’allume, brûle
et c’est
et sur les étagères de leurs lumières vivantes, avec du sang sont écrits
les nobles livres d’hommes.

***

… nella luce tutto fiorisce:
le pietre,
il dolore,
la ghiaia del silenzio
e fede,
la solitudine;

… crea e realizza in loro l’onore intimo e nelle notti più profonde,
attraverso le parti interne del petto, può essere ascoltato cantare;
E i tuoi appunti e la tua voce …!

… nella casa della luce non ci sono scale;
il fiume della vita
tutto si accende, brucia
ed è;
e sugli scaffali delle loro luci viventi, con il sangue sono scritti
i nobili libri degli uomini.

***

… im Licht blüht alles:
die Steine
der Schmerz
der Kies der Stille
und Glaube
Einsamkeit;

… schafft und erfüllt in ihnen die innige Ehre und in den tiefsten Nächten
durch das Innere der Brust ist er singend zu hören;
Und deine Notizen und deine Stimme …!

… im Haus des Lichts gibt es keine Schuppen;
der Fluss des Lebens
alles leuchtet, brennt
und es ist;
und in die Regale ihrer lebenden Lichter wird mit Blut geschrieben
die erhabenen Bücher von Männern.

***

… на свету все расцветает
камни,
боль,
гравий тишины
и вера,
одиночество;

… создает и исполняет в них интимную честь и в самые глубокие ночи,
сквозь внутренности сундука можно услышать пение;
И твои заметки и твой голос …!

… в доме света нет весов;
река жизни
все горит, горит
и это;
и на полках их живых огней, с кровью написаны
высокие книги людей.

***

……在光明中,一切都在綻放:
石頭,
疼痛,
沉默的碎石
和信仰,
孤獨;

……在他們身上創造和實現親密的榮譽,並在最深的夜晚,
通過胸部的內部,他可以聽到唱歌;
你的筆記和你的聲音……!

……在光之殿裡沒有鱗片;
生命之河
一切都亮了,燒傷了
它是;
在他們的生活燈架上,寫著鮮血
高高在上的人類書籍。

***

… प्रकाश में सब कुछ खिलता है:
पत्थर,
दर्द,
मौन की बजरी
और विश्वास,
अकेलापन;

… अंतरंग सम्मान, और गहरी रातों में उन्हें बनाता है और पूरा करता है,
छाती की आंतरिकता के माध्यम से, उसे गाते हुए सुना जा सकता है;
और आपके नोट्स और आपकी आवाज़ …!

… प्रकाश के घर में तराजू नहीं हैं;
जीवन की नदी
सब कुछ रोशनी, जलता है
और यह है;
और उनकी जीवित रोशनी की अलमारियों पर, खून से लिखा हुआ है
पुरुषों की बुलंद किताबें।

***

…光の中ですべてが咲きます:
石、
痛み、
沈黙の砂利
そして信仰、
孤独

…彼らに親密な名誉を与え、そして最も深い夜に
胸の内部を通して、彼は歌うのが聞こえます。
そしてあなたのノートとあなたの声…!

…光の家には鱗はありません。
人生の川
すべてが点灯、火傷
それはそれです。
そして彼らの生きている光の棚には、血が書かれている。
男性の高尚な本。

***

… i ljuset blomstrar allt:
stenarna,
smärtan,
tystnadens grus
och tro,
ensamhet;

… skapar och uppfyller i dem den intima ära och i de djupaste nätterna,
genom bröstets inre kan han höras sjunga;
Och dina anteckningar och din röst …!

… i ljusets hus finns inga vågar;
livets flod
allt lyser, brinner
och det är det;
och på deras levande ljuss hyllor skrivs med blod
männas höga böcker.

***

 

 

 

 

 

 

09/02/19

DEL “SER O NO SER” DEL XXI-THE “BEING OR NOT BEING OF THE XXI-LE “ÊTRE OU NE PAS ÊTRE DU XXI-L “ESSERE O NON ESSERE DEL XXI-DAS “SEIN ODER NICHESEIN DES XXI-D “SER OU NAO SER DO XXI-XXI的“存在與否”-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 11:25 pm

… aunque yo en esta encarnación sea hombre,

soy un Ego,

un ser humano,

 una persona,

 y aspiro a ser considerado en igualdad con la mujer;

 ¿ o no podré…?

… porque si necesitara mi acreditación, mi carnet, mi justificante terrestre,

que lo exija la autoridad debida, que lo exija,

y, con la voz y luz del alma, lo pediré.

***

… even though I am a man in this incarnation,
I am an Ego,
a human being,
a person,
and I aspire to be considered equal with women;
Or can not I …?
… because if I needed my accreditation, my license, my ground receipt,
that the due authority demands it, that demands it,
and, with the voice and light of the soul, I will ask for it.
***

… même si je suis un homme dans cette incarnation,
Je suis un ego,
un être humain,
une personne,
et j’aspire à être considéré comme égal aux femmes;
Ou puis-je pas …?
… parce que si j’avais besoin de mon accréditation, de ma licence, de mon reçu au sol,
que l’autorité due l’exige, qui l’exige,
et, avec la voix et la lumière de l’âme, je le demanderai.
***

… anche se sono un uomo in questa incarnazione,
Io sono un ego,
un essere umano,
una persona,
e io aspiro ad essere considerato uguale alle donne;
O non posso …?
… perché se avessi bisogno del mio accreditamento, della mia licenza, della mia ricevuta di terra,
che la giusta autorità lo richiede, che lo richiede,
e, con la voce e la luce dell’anima, lo chiederò.
***

… obwohl ich ein Mann in dieser Inkarnation bin,
Ich bin ein Ego,
ein menschliches Wesen,
eine Person
und ich strebe danach, mit Frauen gleichgestellt zu sein;
Oder kann ich nicht …?
… denn wenn ich meine Akkreditierung, meine Lizenz, meinen Bodenbeleg brauchte,
dass die zuständige Behörde es verlangt, das verlangt es,
und mit der Stimme und dem Licht der Seele werde ich darum bitten.
***

… embora eu seja um homem nesta encarnação,
Eu sou um ego
um ser humano,
uma pessoa,
e aspiro a ser considerado igual às mulheres;
Ou não posso eu …?
… porque se eu precisasse do meu credenciamento, minha licença, meu recibo em terra,
que a devida autoridade exige, que exige,
e, com a voz e a luz da alma, eu pedirei por isso.
***

……即使我是這個化身的男人,
我是一個自我,
一個人,
一個人,
我渴望被認為與女性平等;
或者我不能……?
…因為如果我需要我的認證,我的執照,地面收據,
應有的權威要求它,要求它,
而且,憑著靈魂的聲音和光芒,我會要求它。
***

 

02/01/19

CRUZANDO PUENTES-CROSSING BRIDGES-KREUZBRÜCKE-PONT DE CROISEMENT-PONTI DI INCROCIO-WHAKAMAHI KAUPAPA-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 10:09 pm

… y sepámoslo o no, y una a una, con nuestras fuerzas y potencias reunidas,

llamando vamos a todas las puertas del planeta:

a las de todos los cielos y reinos, todas las edades, todos los abismos y todos los silencios;

golpeando estamos, pues, en fronteras, oscuridades y lumbres,

ojos y gargantas, mentes y corazones;

yo sé que allí, tras los gruesos muros de agua o sangre, de piedra o fuego,

hay un sueño cósmico escondido,

un tímpano esperándonos, una eclosión de luz uncida,

un canto con que arder y su valor,

un candil,

una esperanza;

… y ya, ya ven que, aunque el hombre sea un microcosmos con dimensiones múltiples o cuánticas,

en este río o discurrir mortal nos abismamos, nos buscamos y desconocemos aún;

y sí y sí,

bien sabemos que resucitándonos y matándonos,

el amor y la muerte han llegado aquí desde muy lejos;

… por tanto, y a fin de querer vivir, vivir y vivir y auto-resucitarnos definitivamente,

tendremos que cruzar todos los puentes, abrir todas las puertas

y erigir un quantum de esplendor ascendido;

pero cómo – pregunto – cómo hacerlo,

si en este afán o intento, ni siquiera intuyo la edad de este poema.

***

… and know it or not, and one by one, with our forces and powers gathered,
calling we go to all the doors of the planet:
to those of all the heavens and kingdoms, all ages, all abysses and all silences;
striking we are, then, in frontiers, darknesses and lights,
eyes and throats, minds and hearts;
I know that there, behind the thick walls of water or blood, stone or fire,
there is a hidden cosmic dream,
an eardrum waiting for us, an explosion of light,
a song to burn with and its value,
a lamp,
A hope;
… and already, they see that, although man is a microcosm with multiple or quantum dimensions,
in this river or mortal course we go down, we seek and we still do not know;
and yes and yes,
we know well that resurrecting and killing us,
Love and death have come here from far away;
… therefore, and in order to want to live, live and live and self-resuscitate definitely,
we will have to cross all the bridges, open all the doors
and erect a quantum of ascended splendor;
but how – I ask – how to do it,
If in this eagerness or attempt, I do not even intuit the age of this poem.

***

… und wissen es oder nicht und einer nach dem anderen, mit unseren Kräften und Kräften,
Wir rufen zu allen Türen des Planeten auf:
zu denen aller Himmel und Königreiche, aller Zeiten, aller Abgründe und aller Stille;
Auffallend sind wir also an Grenzen, Dunkelheiten und Lichtern,
Augen und Kehlen, Gedanken und Herzen;
Ich weiß, dass hinter den dicken Mauern von Wasser oder Blut, Stein oder Feuer
Es gibt einen verborgenen kosmischen Traum.
ein Trommelfell, das auf uns wartet, eine Explosion von Licht,
ein Lied zum Brennen und seinen Wert,
eine Lampe
eine Hoffnung;
… und schon sehen sie das, obwohl der Mensch ein Mikrokosmos mit mehreren oder Quantendimensionen ist,
In diesem Fluss oder Sterblichen gehen wir hinunter, wir suchen und wissen es immer noch nicht;
und ja und ja,
wir wissen gut, dass uns das Leben wiederbelebt und getötet wird,
Liebe und Tod sind von weit her gekommen;
… und um definitiv leben, leben und leben und sich selbst wiederbeleben zu wollen,
Wir müssen alle Brücken überqueren, alle Türen öffnen
und errichte ein Quantum aufgestiegener Pracht;
aber wie – ich frage – wie es geht,
Wenn ich in diesem Eifer oder Versuch versuche, das Alter dieses Gedichts nicht einmal zu erfassen.

***

… et le savoir ou pas, et un par un, avec nos forces et nos pouvoirs rassemblés,
appelant nous allons à toutes les portes de la planète:
à ceux de tous les cieux et royaumes, de tous les âges, de tous les abysses et de tous les silences;
frappant nous sommes donc dans les frontières, les ténèbres et les lumières,
les yeux et la gorge, les esprits et les cœurs;
Je sais que là-bas, derrière les épais murs d’eau ou de sang, de pierre ou de feu,
il y a un rêve cosmique caché,
un tympan qui nous attend, une explosion de lumière,
une chanson à graver et sa valeur,
une lampe
un espoir;
… et déjà, ils voient que, bien que l’homme soit un microcosme à dimensions multiples ou quantiques,
dans cette rivière ou ce cours mortel, nous descendons, nous cherchons et nous ne savons toujours pas;
et oui et oui,
nous savons bien que nous ressusciter et nous tuer,
L’amour et la mort sont venus ici de loin;
… donc, et pour vouloir vivre, vivre et vivre et s’auto-ressusciter définitivement,
nous devrons traverser tous les ponts, ouvrir toutes les portes
et érige un quantum de splendeur ascensionnée;
mais comment – je demande – comment le faire,
Si dans cet empressement ou cette tentative, je n’ai même pas l’intuition de l’âge de ce poème.

***

… e lo sappiamo o no, e uno per uno, con le nostre forze e poteri riuniti,
chiamandoci andiamo a tutte le porte del pianeta:
a quelli di tutti i cieli e regni, tutte le età, tutti gli abissi e tutti i silenzi;
colpendo siamo, quindi, in frontiere, oscurità e luci,
occhi e gola, menti e cuori;
So che lì, dietro le spesse mura di acqua o sangue, pietra o fuoco,
c’è un sogno cosmico nascosto,
un timpano ci aspetta, un’esplosione di luce,
una canzone con cui bruciare e il suo valore,
una lampada,
una speranza;
… e già, lo vedono, anche se l’uomo è un microcosmo con dimensioni multiple o quantiche,
in questo fiume o corso mortale scendiamo, cerchiamo e ancora non sappiamo;
e sì e sì,
sappiamo bene che risorgendo e uccidendoci,
L’amore e la morte sono venuti qui da molto lontano;
… quindi, e per voler vivere, vivere e vivere e auto-resuscitare definitivamente,
dovremo attraversare tutti i ponti, aprire tutte le porte
ed erigere un quanto di splendore asceso;
ma come – chiedo – come si fa,
Se in questo entusiasmo o tentativo, non intuisco nemmeno l’età di questo poema.

***

… me te mohio ki a raatau ranei, me te takitahi, me o tatou kaha me nga mana kua huihui,
Ka karanga matou ka haere ki nga tatau katoa o te ao:
ki te hunga o nga rangi katoa, o nga kingitanga, o nga tau katoa, o nga rerenga katoa, me nga okiokinga katoa;
ka patu tatou, na, i nga rohe, i nga pouri me nga rama,
nga kanohi me nga korokoro, nga hinengaro me nga ngakau;
E mohio ana ahau kei reira, i muri i nga taiepa matotoru o te wai, te toto, te kohatu, te ahi ranei,
kei reira he moemoea moemoea huna,
he awa e tatari ana ki a maatau, he pupuhi o te marama,
he waiata hei tahu me tona utu,
he rama,
he tumanako;
… me te mea kua kitehia e ratou, ahakoa ko te tangata he microcosm me nga waahanga maha, te rahi ranei,
i tenei awa, i te waa taangata ranei e haere ana tatou ki raro, e rapu ana tatou, ae kore tonu e mohio;
ae ae me te ae,
e mohio ana tatou e whakaarahia ana, e patu ana ia tatou,
Kua tae mai te aroha me te mate mai i tawhiti;
… no reira, a kia hiahia ai ki te ora, ki te ora me te ora me te whaiaro-whakahou tino,
ka haere tatou ki te whakawhiti i nga arai katoa, whakatuwheratia nga tatau katoa
me te hanga i tetahi huinga o te hiranga ake;
engari me pehea – ka ui – me pehea e taea ai,
Mena i tenei hiahia nui, kaore au i te mohio ki te tau o tenei poemiti.

***

 

 

 

 

 

27/12/18

NAVIDAD: soneto ante Cristo-CHRISTMAS: sonnet before Christ-WEIHNACHTEN: Sonett vor Christus-NOEL: sonnet devant le Christ-NATALE: sonetto prima di Cristo-

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 11:50 pm

 

 

 

… al cantar “Gloria a Dios en las alturas”

y abrirse a mí la lluvia de El Amado,

preso quedo de un eco enamorado

que inunda el corazón con voces puras;

 

¿… y la paz ? ¿ no ha irrumpido en las oscuras

oquedades del alma, y nos ha dado

ese humilde valor, con que ha sellado,

dramáticas afrentas y amarguras ?

… y ante el pecho de Cristo, ante su cruz:

“ábreme, Señor, ábreme a la Vida,

que en Ti quiero prenderme” – gimo y ruego;

…y Cristo en Navidad es tanta luz,

tal fuerza y compasión, piedad y gracia,

que ardió en mi voluntad y ardí en su fuego.

***

… when singing “Glory to God in the highest”
and open to me the rain of the Beloved,
prisoner remained an echo in love
that floods the heart with pure voices;

… and the peace ? Has not burst into the dark
holes of the soul, and has given us
that humble courage, with which he has sealed,
dramatic affronts and bitterness?

… and before the breast of Christ, before his cross:
“Open to me, Lord, open me to Life,
that in You I want to take me “- moan and beg;

… and Christ at Christmas is so much light,
such strength and compassion, piety and grace,
that burned in my will and I burned in his fire.
***


… beim Singen “Ehre sei Gott in der Höhe”
und öffne mir den Regen des Geliebten,
Gefangener blieb ein Echo in der Liebe
das flutet das Herz mit reinen Stimmen;

… und Frieden? Ist nicht im Dunkeln ausgebrochen
Löcher der Seele und hat uns gegeben
dieser bescheidene Mut, mit dem er versiegelt hat,
dramatische Affronten und Bitterkeit?

… und vor der Brust Christi, vor seinem Kreuz:
“Öffne mich, Herr, öffne mich für das Leben,
das in Dir will ich mich nehmen “- stöhnen und betteln;

… und Christus zu Weihnachten ist so viel Licht,
solche Stärke und Mitgefühl, Frömmigkeit und Gnade,
das brannte in meinem Willen und ich brannte in seinem Feuer.
***

… en chantant “Gloire à Dieu au plus haut des cieux”
et ouvre-moi la pluie du Bien-aimé,
prisonnier est resté un écho amoureux
qui inonde le coeur de voix pures;

… et la paix? N’a pas éclaté dans le noir
trous de l’âme, et nous a donné
cet humble courage avec lequel il a scellé,
affronts dramatiques et amertume?

… et devant la poitrine du Christ, devant sa croix:
“Ouvre-moi, Seigneur, ouvre-moi à la vie,
qu’en toi je veux me prendre “- gémir et mendier;

… et le Christ à Noël est tellement léger,
telle force et compassion, piété et grâce,
cela a brûlé dans ma volonté et j’ai brûlé dans son feu.
***


… quando cantiamo “Gloria a Dio nel più alto”
e aprimi la pioggia dell’Amato,
il prigioniero rimase un’eco innamorata
che inonda il cuore di voci pure;

… e la pace? Non è scoppiato nel buio
buchi dell’anima, e ci ha dato
quell’umile coraggio, con cui ha sigillato,
affanni drammatici e amarezza?

… e davanti al petto di Cristo, davanti alla sua croce:
“Apri a me, Signore, aprimi alla Vita,
che in te voglio prendermi “- gemere e supplicare;

… e Cristo a Natale è così luminoso,
tale forza e compassione, pietà e grazia,
che bruciava nella mia volontà e bruciavo nel suo fuoco.
***

 

 

Página siguiente »

Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.