CURRENT POETRY – POESÍA ACTUAL – SIGLOS XX-XXI: Orión de Panthoseas ®©

09/07/21

ÍNTIMA PROPOSICIÓN – INTIMES VORSCHLAG – INTIMATE PROPOSITION – PROPOSITION INTIME – PROPOSTA INTIMA – INTIEME PROPOSITIE – PROPOSTA ÍNTIMA – ИНТИМНОЕ ПРЕДЛОЖЕНИЕ – 亲密的提议 – 親密な提案 – अंतरंग प्रस्ताव – PANUI PANUI – הצעה אינטימית – TIEŠS PRIEKŠLIKUMS.

Filed under: Poesía — oriondepanthoseas @ 7:24 pm

… prenderse, sentirse vivir y volar y volar, fulgir;

oh altísima luz,

la oportunidad a veces es un charco sucio en que miramos fijamente absortos con terror; entonces, y más allá de la muerte,

la imaginación queda abstraída y muda, constreñida a vivir durante dos segundos

la apresurada duda de su aniquilación;

… mas, cuando ha cruzado la  hediondez del mundo,

cuando toca los huesos y vibra en sus tuétanos ya el genio, ya la emoción de la vida,

entonces, oh luz asombrosa,

la imaginación no es ya una peonza que agonizando acabara por caer,

ah no, ni tampoco un tigre herido y preso del zarzal;

pues simplemente es ahora un dulce honor o rosa ardiendo,

un gozo indescriptible entre las brasas hondas y purísimas del ser y el mar;

… espíritu mío, te alimentaré con lo mejor de la tierra y el agua, con lo mejor del aire;

oh flor invisible, te encenderé por siempre con el primor del fuego.

***

Antonio Justel Rodriguez

https:/www.oriondepanthoseas.com

***


… fangen an, fühlen sich lebendig und fliegen und fliegen, leuchten;
oh aufsteigendes Licht,
Gelegenheit ist manchmal eine schmutzige Pfütze, in die wir angsterfüllt starren; dann und über den Tod hinaus,
die Vorstellungskraft ist abstrahiert und stumm, gezwungen, zwei Sekunden lang zu leben
der hastige Zweifel an seiner Vernichtung;
… aber wenn er den Gestank der Welt durchquert hat,
wenn es die Knochen berührt und in seinem Mark vibriert, das Genie und die Emotion des Lebens,
dann oh tolles Licht
die Vorstellung ist kein Kreisel mehr, dass das Sterben am Ende fallen wird,
oh nein, noch ein Tiger verwundet und gefangen im Dickicht;
denn es ist jetzt einfach eine süße Ehre oder eine brennende Rose,
eine unbeschreibliche Freude inmitten der tiefen und reinen Glut des Seins und des Meeres;
… mein Geist, ich füttere dich mit dem Besten der Erde und dem Wasser, mit dem Besten der Luft;
oh unsichtbare Blume, ich werde dich für immer mit der Schönheit des Feuers entzünden.


Antonio Justel Rodríguez/Orión de Panthoseas

***

… catch on, feel alive and fly and fly, glow;
oh soaring light,
opportunity is sometimes a dirty puddle in which we stare, absorbed in terror; then, and beyond death,
the imagination is abstracted and mute, constrained to live for two seconds
the hasty doubt of its annihilation;
… but, when he has crossed the stench of the world,
when it touches the bones and vibrates in its marrow the genius, and the emotion of life,
then oh amazing light
the imagination is no longer a top that dying will end up falling,
oh no, nor a tiger wounded and imprisoned in the thicket;
for it is simply now a sweet honor or a burning rose,
an indescribable joy between the deep and pure embers of being and the sea;
… my spirit, I will feed you with the best of the earth and the water, with the best of the air;
oh invisible flower, I will ignite you forever with the beauty of fire.


Antonio Justel Rodriguez/Orión de Panthoseas

… accrochez-vous, sentez-vous vivant et volez et volez, brillez;
ô lumière montante,
l’opportunité est parfois une flaque sale dans laquelle nous regardons, absorbés par la terreur ; alors, et au-delà de la mort,
l’imagination est abstraite et muette, contrainte de vivre deux secondes
le doute hâtif de son anéantissement ;
… mais, quand il a traversé la puanteur du monde,
quand il touche les os et vibre dans sa moelle le génie et l’émotion de la vie,
alors oh lumière incroyable
l’imagination n’est plus une toupie que mourir finira par tomber,
oh non, ni un tigre blessé et emprisonné dans le fourré ;
car c’est simplement maintenant un doux honneur ou une rose brûlante,
une joie indescriptible parmi les braises profondes et pures de l’être et de la mer ;
… mon esprit, je te nourrirai du meilleur de la terre et de l’eau, du meilleur de l’air ;
ô fleur invisible, je t’enflammerai pour toujours avec la beauté du feu.


Antonio Justel Rodriguez/Orión de Panthoseas

… prenditi, sentiti vivo e vola e vola, risplendi;
oh luce alta,
l’opportunità a volte è una pozzanghera sporca in cui fissiamo, assorbiti dal terrore; poi, e oltre la morte,
l’immaginazione è astratta e muta, costretta a vivere per due secondi
il dubbio frettoloso del suo annientamento;
…ma, quando ha attraversato il fetore del mondo,
quando tocca le ossa e vibra nel suo midollo il genio e l’emozione della vita,
allora oh luce incredibile
l’immaginazione non è più una cima che morendo finirà per cadere,
oh no, né una tigre ferita e imprigionata nella boscaglia;
perché ora è semplicemente un dolce onore o una rosa ardente,
una gioia indescrivibile tra le braci profonde e pure dell’essere e il mare;
… mio spirito, ti nutrirò con il meglio della terra e dell’acqua, con il meglio dell’aria;
oh fiore invisibile, ti accenderò per sempre con la bellezza del fuoco.


Antonio Justel Rodriguez/Orión de Panthoseas

… pegue, sinta-se vivo e voe e voe, brilhe;
oh luz crescente,
a oportunidade às vezes é uma poça suja na qual olhamos fixamente, absortos no terror; então, e além da morte,
a imaginação é abstraída e muda, forçada a viver por dois segundos
a dúvida precipitada de sua aniquilação;
… mas, quando ele cruzou o fedor do mundo,
quando toca os ossos e vibra em sua medula, o gênio e a emoção da vida,
então oh luz incrível
a imaginação não é mais um pião que morrer vai acabar caindo,
oh não, nem um tigre ferido e aprisionado no matagal;
pois agora é simplesmente uma doce honra ou uma rosa ardente,
uma alegria indescritível entre as brasas profundas e puras do ser e do mar;
… meu espírito, vou alimentá-lo com o melhor da terra e da água, com o melhor do ar;
oh flor invisível, vou acendê-la para sempre com a beleza do fogo.


Antonio Justel Rodriguez/Orión de Panthoseas

… поймать, почувствовать себя живым и летать, летать, светиться;
о парящий свет,
возможность иногда – это грязная лужа, в которую мы смотрим, поглощенные ужасом; затем, и после смерти,
воображение абстрактное и немое, оно вынуждено жить две секунды
поспешное сомнение в его уничтожении;
… но, когда он пересек зловоние мира,
когда он касается костей и вибрирует в мозгу, гений и эмоции жизни,
тогда о удивительный свет
воображение больше не является вершиной, на которую умирающий в конечном итоге упадет,
о нет, ни раненого и заточенного в чаще тигра;
потому что теперь это просто сладкая честь или горящая роза,
неописуемая радость среди глубоких и чистых углей бытия и моря;
… мой дух, я накормлю тебя лучшим из земли и воды, лучшим из воздуха;
о цветок невидимый, я зажгу тебя навсегда красотой огня.


Антонио Юстель Родригес/Orión de Panthoseas

…赶上,感觉活着,飞,飞,发光;
哦,翱翔的光芒,
机会有时是一个肮脏的水坑,我们凝视着它,沉浸在恐惧之中;然后,在死亡之后,
想像被抽象而无声,只能活两秒
对它的毁灭的仓促怀疑;
……但是,当他穿越了世间的恶臭,
当它触及骨头,在它的骨髓中振动天才和生命的情感时,
然后哦,惊人的光
想象力不再是死亡终将坠落的顶部,
哦,不,也没有一只老虎受伤并被囚禁在灌木丛中;
因为它现在只是一种甜蜜的荣誉或一朵燃烧的玫瑰,
在深邃纯净的生命和大海的余烬中,一种难以形容的喜悦;
……我的灵魂,我会用最好的大地和水,以及最好的空气喂养你;
哦,看不见的花,我会用火之美永远点燃你。


安东尼奥·贾斯特尔·罗德里格斯/Orión de Panthoseas

… पकड़ो, जीवित महसूस करो और उड़ो और उड़ो, चमको;
ओह उड़ती रोशनी,
अवसर कभी-कभी एक गंदा पोखर होता है जिसमें हम घूरते हैं, आतंक में डूबे रहते हैं; तब, और मृत्यु से परे,
कल्पना सारगर्भित और मूक है, दो सेकंड के लिए जीने के लिए विवश है
इसके विनाश का जल्दबाजी में संदेह;
लेकिन, जब उसने दुनिया की बदबू को पार कर लिया है,
जब यह हड्डियों को छूता है और इसके मज्जा में कंपन करता है, और जीवन की भावना,
फिर ओह अद्भुत प्रकाश
कल्पना अब कोई शिखर नहीं है कि मरना अंत में गिरना ही है,
अरे नहीं, न ही बाघ घायल और घने में कैद;
क्‍योंकि यह अब केवल एक मधुर आदर या जलता हुआ गुलाब है,
अस्तित्व और समुद्र के गहरे और शुद्ध अंगारों के बीच एक अवर्णनीय आनंद;
… हे मेरी आत्मा, मैं तुझे सर्वोत्तम पृथ्वी और जल, और उत्तम वायु से खिलाऊंगा;
हे अदृश्य फूल, मैं तुम्हें हमेशा के लिए आग की सुंदरता से प्रज्वलित करूंगा।


एंटोनियो जस्टेल रोड्रिगेज/Orión de Panthoseas

… mau, kia ora, kia rere ka rere, tiaho;
oh marama maramarama,
i etahi wa ko te peihana paru e titiro ana tatou, e ngakaukore ana i te wehi. ka, ki tua atu o te mate,
ko te whakaaro he mea tango, he wahangu, ka herea kia ora mo te rua hēkona
te feaa wawe mo te whakangaromanga;
… engari, ka whiti ia i te haunga o te ao,
ka pa ana ki nga wheua ka wiri i roto i tona wheua te tohunga, me te kare o te ao,
ka ko oh marama maere
ko te whakaaro kua kore ke ake ka mate ka mate,
aue, kaua hoki te taika i whara ka mauheretia ki te ngahereherehere;
inaianei hoki he honore reka, he rohi tahu ranei.
he hari e kore e taea te korero i waenga i nga ngahere hohonu me te maama o te noho me te moana;
… e toku wairua, ka whangaia koe e ahau ki nga mea pai o te whenua, ki te wai, me nga mea tino pai o te rangi;
e te putiputi e kore e kitea, ka tahuna koe e ahau a ake ake ki te ataahua o te ahi.


Antonio Justel Rodriguez/Orión de Panthoseas

… לתפוס, להרגיש חי ולעוף ולעוף, זוהר;
הו אור דאייה,
הזדמנות היא לפעמים שלולית מלוכלכת בה אנו בוהים, שקועים באימה; ואז, ומעבר למוות,
הדמיון מופשט ואילם, מוגבל לחיות שתי שניות
הספק המהיר של השמדתו;
… אבל, כאשר הוא חצה את צחנת העולם,
כשהוא נוגע בעצמות ורוטט במח שלה את הגאונות, ואת הרגש של החיים,
ואז אוי מדהים
הדמיון הוא כבר לא חלק עליון שמות יפול בסופו של דבר,
אוי לא, וגם לא נמר שנפצע וכלוא בסבך;
כי זה פשוט עכשיו כבוד מתוק או ורד בוער,
שמחה שאי אפשר לתאר בין הגחלת העמוקה והטהורה של ההוויה והים;
… רוחי, אני אוכל אתכם במיטב הארץ ובמים, במיטב האוויר;
הו פרח בלתי נראה, אני אצית אותך לנצח ביופי האש.


אנטוניו ג’וסטל רודריגס/Orión de Panthoseas

… noķerties, justies dzīvs un lidot un lidot, mirdzēt;
ak, planējošā gaisma,
iespēja dažreiz ir netīra peļķe, kurā mēs skatāmies, iegrimuši šausmās; tad un pēc nāves
iztēle ir abstrahēta un mēma, spiesta dzīvot divas sekundes
sasteigtas šaubas par tās iznīcināšanu;
… bet, kad viņš ir pārvarējis pasaules smaku,
kad tas skar kaulus un savās smadzenēs vibrē ģēniju un dzīves emocijas,
tad ak apbrīnojamā gaisma
iztēle vairs nav virsotne, kurai mirstot beigsies krīt,
ak nē, arī tīģeris nav ievainots un ieslodzīts biezoknī;
jo tas vienkārši tagad ir salds gods vai degoša roze,
neaprakstāms prieks starp dziļiem un tīriem būtnes un jūras žarotājiem;
… mans gars, es tevi barošu ar labāko no zemes un ūdens, ar vislabāko gaisu;
ak, neredzamais zieds, es tevi uz visiem laikiem aizdedzināšu ar uguns skaistumu.


Antonio Džastels Rodrigess/Orión de Panthoseas
























Dejar un comentario »

Aún no hay comentarios.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s

Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.